าชาอัคคีนี้ก็แค่แบ่งออกมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ได้มีผลกระทบใด
อีกอย่างก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกับวิญญาณกระบี่ แบ่งออกมาเล็กน้อยเพื่อแลกกับของล้ำค่าก่อนก็ไม่เลวเลย
เมื่อเห็นผลึกราชาอัคคีเช่นนี้ หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีก็ได้สูญเสียความรู้สึกครุ่นคิดไปแล้ว เขาพยักหน้าพลางกล่าว “แลก ๆ ๆ!”
“เอามาให้ข้า…เอามา ๆ!”
เขาอดใจรอไม่ไหวแล้ว
มู่เฉียนซีมอบผลึกราชาอัคคีให้ในมือเขา ท่าทางที่ดีใจจนเกินจริงนี้ของหัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีทำให้นางรู้สึกตกใจเล็กน้อย
“ให้เจ้า!”
เมื่อผลึกราชาอัคคีมาอยู่ในมือ หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีก็แทบจะเป็นลมหมดสติไป
“เป็นผลึกราชาอัคคีจริง ๆ ด้วย นี่ข้าไม่ได้ฝันไป! ข้าไม่ได้ฝันไป!”
เขากล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “ของในนี้ เจ้าต้องการสิ่งใดก็เอามันไปได้เลย! ขะ ข้า ข้าขอตัวก่อน”
“ผู้อาวุโสสูงสุด! ผู้อาวุโสสูงสุด พวกเราจะทะลวงพลังได้แล้ว”
“ผู้อาวุโสสูงสุด…”
หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีวิ่งออกไปพลางตะโกนเรียกผู้อาวุโสสูงสุดราวกับคนบ้าก็มิปาน
หากไม่ใช่เพราะฝีมือการรักษาของมู่เฉียนซียอดเยี่ยมแล้วล่ะก็ นางก็คงจะคิดว่าเจ้าหมอนี่เป็นบ้าไปแล้วเป็นแน่
พรึ่บ! อู๋ตี้กลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่
“นายท่าน นี่มันเป็นของศักดิ์สิทธิ์พลังธาตุอัคคีเชียวนะ! วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดที่มีพลังธาตุอัคคีได้รับมันไปแล้วจะมีประโยชน์มากเชียวนะขอรับ! แต่หากเจ้ามังกรอัคคีตัวนั้นรู้ว่าในมิติของนายท่านยังมีชิ้น
