ใหญ่กว่านี้ คาดว่าคงต้องตกใจจนเป็นลมเป็นแน่”
“นั่นเป็นถึงของล้ำค่าที่สามารถฟื้นฟูวิญญาณกระบี่ได้เลยนะ ข้าให้ไปเท่านั้นก็นับว่ามากแล้ว”
อู๋ตี้กล่าว “นายท่าน ให้ไปเท่านั้นเขาก็ใช้พอแล้วล่ะขอรับ”
มู่เฉียนซีกวาดสายตามองไปที่ของล้ำค่าเหล่านั้น มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “ในเมื่อหัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีใจกว้างถึงเพียงนี้ ข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว อู๋ตี้ ไปหาอาหารของเจ้าเถอะ!”
อู๋ตี้ได้ยินเช่นนี้ก็ดีอกดีใจเป็นอย่างมาก มันกล่าว “นายท่าน ข้ารักนายท่านที่สุดเลย”
ทันทีที่คำพูดนี้ออกไปจากปาก จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวก็พัดกระโชกมาทันที และร่างของอูตี้ก็กระเด็นลอยออกไปจากคลังเก็บของล้ำค่าแล้ว
รักสนุกจะทุกข์ถนัด!
นึกไม่ถึงเลยว่าจะบอกรักซีต่อหน้าจิ่วเยี่ยเช่นนี้ หากไม่พูดก็คงจะไม่ตาย
เสี่ยวหงเห็นเช่นนี้ก็รู้สึกมีความสุขกับความทุกข์ของอู๋ตี้ “สมน้ำหน้า!”
ดวงตาของจิ่วเยี่ยมองไปที่มู่เฉียนซีอย่างลึกซึ้ง และกล่าวว่า “ซี ทำเจ้าแมวตัวผู้นั้นให้เป็นขันทีซะ!”
.
