“เจ้าหมูขี้เกียจ นอนหลับไม่ได้นะ!” เมื่อมองดูเสี่ยวหงที่มีท่าทางง่วงงุนเช่นนี้ อู๋ตี้ก็ใช้กรงเล็บข่วนไปคราหนึ่งอย่างไม่เกรงใจ
“เจ้าหมูขี้เกียจ หากเจ้ายังจะนอนอีก วันพรุ่งข้าจะให้นายท่านจัดการเจ้า”
“……”
เสี่ยวหงรู้สึกรำคาญเสียงของอู๋ตี้เช่นกัน มันกล่าวว่า “เจ้าเด็กนี่ก็ยังอยู่ดีไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่ คงจะไม่…”
ชู่ว!
อู๋ตี้รู้สึกได้ถึงบางอย่างและรีบเอามือปิดปากเจ้าเสี่ยวหงเอาไว้!
“มีคนมา!”
ดึกดื่นเที่ยงคืนเช่นนี้แล้ว นอกจากพวกมันแล้ว ยังมีผู้ใดมาที่นี่อีก ผิดปกติแล้ว!
ถึงแม้ว่าเวลาปกติแล้วเสี่ยวหงจะดูไม่ค่อยได้เรื่อง แต่ในยามเวลาที่สำคัญเช่นนี้มันก็ไม่ละทิ้งหน้าที่
มันกล่าวว่า “เราไปดูกันเถอะ!”
พวกมันเห็นเงาร่างสองร่างบุกเข้าไปในห้องของเฮยเย้า
พวกเขามองเฮยเย้าอย่างพิจารณา และกล่าวว่า “มังกรทองน้อยนี่โชคดียิ่งนัก บาดเจ็บสาหัสปางตายถึงเพียงนั้นแล้วยังรอดมาได้อีก”
“รอดมาได้ยังไม่พอ นึกไม่ถึงว่าจะถูกรักษาจนอาการดีขึ้นเช่นนี้อีก ฝีมือการรักษาของมนุษย์ผู้นั้นไม่ธรรมดาเลย รอให้จับเขาได้ก่อน แล้วค่อยจับเจ้ามนุษย์นักปรุงยานั่นเอาไว้ในกำมือให้ได้”
ผู้ที่เข้าใจในการปรุงยามีประโยชน์ต่อแดนมังกรไม่น้อย
แววตาของอู๋ตี้กับเสี่ยวหงได้ฉายแววเจตนาฆ่าออกมาแล้ว เจ้าสองคนนี้กล้ามาแตะต้องคนที่นายท่านปกป้องยังไม่พอ นึกไม่ถึงเลยว่ายังจะคิดลงมือกับนายท่านอีก
เสี่ยวหงพุ่งออกไปอย่างไม่รีรอ และเปลวไฟอันแดงฉานก็
