วหงทำได้เพียงแค่รีบออกไปอย่างรวดเร็วที่สุด
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไม่วางใจเจ้านั่นเลยจริง ๆ ไม่แน่บางทีเฝ้าได้ไม่ทันไรก็หลับไปแล้วกระมัง อู๋ตี้ เจ้าก็ตามไปด้วยเถอะ! เฮยเย้าได้รับบาดเจ็บไม่น้อยเลย”
สามารถทำให้นายท่านไว้วางใจได้เช่นนี้ อู๋ตี้ก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก บรรยากาศอันร้อนระอุในบริเวณรอบ ๆ ก็ไม่ได้ทุกข์ทรมานมากเช่นนั้นแล้ว
มันกล่าวว่า “นายท่านวางใจได้ ข้าจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด และจะไม่ให้เจ้าหมูขี้เกียจนั่นเผลอหลับไปแน่นอน”
สายลมอันร้อนระอุพัดกระโชกมา ที่แห่งนี้เป็นอาณาเขตของเผ่ามังกรอัคคี มีลมร้อนเป็นพิเศษ ในสายลมนี้สามารถทำให้พลังวิญญาณของพวกมันฝึกฝนได้เร็วขึ้น
แต่สายลมที่ร้อนระอุนี้กลับทำให้มู่เฉียนซีรับไม่ไหว จิ่วเยี่ยโอบกอดมู่เฉียนซีและกล่าวถามว่า “ซี ร้อนเหรอ?”
“ข้าร้อนนิดหน่อย!” มู่เฉียนซีตอบ
“คืนนี้ข้าให้เจ้านอนกอด เจ้าก็ไม่ร้อนแล้ว”
ไม่ร้อน! เจ้าหมอนี่ช่างกล่าววาจาซี้ซั้วได้เป็นจริงเป็นจังเก่งเกินไปแล้ว
หากได้นอนจริง ๆ นั่นก็ไม่ใช่คนเดียวแล้วล่ะที่จะร้อน คงจะร้อนทั้งสองคน!
“ช่างเถอะ ข้านอนเตียงน้ำแข็งดีกว่า ข้าเป็นถึงผู้บำเพ็ญภูตพลังธาตุวารี ข้าจะกลัวลมบ้านี่ของเผ่ามังกรอัคคีได้ยังไงกันล่ะ”
“เตียงน้ำแข็งจำเป็นต้องใช้พลังวิญญาณควบคุม นอนกับข้าเถอะ ดังนั้น…”
ดังนั้นองค์ชายจิ่วเยี่ยก็ไม่สนใจว่ามู่เฉียนซีจะตอบตกลงหรือไม่ เขาใช้อำนาจบาตรใหญ่ทำให้มู่เฉียนซีนอนกับเขาจนได้
