ข้าต้องไปอยู่แล้ว!” เฮยเย้าตอบ
มู่เฉียนซีถาม “หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคี จะไม่มีอันตรายถึงชีวิตใช่หรือไม่?”
“นี่เป็นสถานที่สำหรับฝึกฝนเหล่ามังกรน้อยของเผ่ามังกรอัคคี ความปลอดภัยน่าเชื่อถือแน่นอน อย่างไรเสีย พวกเราไม่มีทางเอาชีวิตคนรุ่นหลังของตัวเองมาล้อเล่นแน่นอน”
นับว่าเรื่องนี้ก็ได้จัดการไปเช่นนี้แล้ว ก่อนที่เฮยเย้าจะออกเดินทาง มู่เฉียนซีได้ยัดยาลูกกลอนจำนวนมากเอาไว้ให้เขา
นายน้อยเผ่ามังกรอัคคีเห็นเช่นนี้เข้ามุมปากก็กระตุกขึ้น และกล่าวกับหัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีว่า “ท่านพ่อ ลูกเป็นลูกแท้ ๆ ของท่านพ่อหรือไม่! ตอนที่ลูกเข้าไปลูกขอให้ท่านพ่อจัดเตรียมยาลูกกลอนให้ลูกเพียงไม่กี่เม็ด ท่านพ่อก็ไม่ยอมทำให้ ท่านพ่อดูพวกเขาสิ…”
“ยาลูกกลอนนั้นนับว่าเป็นกำมือสองกำมือเชียวนะ”
หัวหน้าเผ่ามังกรอัคคีก็ประหลาดใจมากเช่นกัน เขามองไปที่ลูกชายของตัวเองและกล่าวว่า “ช่วยไม่ได้ มนุษย์ผู้นี้มียาลูกกลอนมากกว่าพ่อของเจ้านี่”
หลังจากนั้น เฮยเย้าก็เข้าสู่สถานที่ประลองแห่งนั้น
ส่วนมู่เฉียนซีกับจิ่วเยี่ยนั้น เนื่องจากพลังวิญญาณในเผ่ามังกรไม่ได้สูงขนาดนั้น ดังนั้นจึงไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะสำหรับการฝึก
แต่ที่แห่งนี้มีมีทิวทัศน์ธรรมชาติมากมาย ดังนั้นจิ่วเยี่ยจึงพามู่เฉียนซีไปชมวิวทิวทัศน์ในทุก ๆ ที่
นายน้อยมังกรอัคคีอยากจะตามพวกเขาไปโดยตลอด แต่หลังจากได้รับบทเรียนจากจิ่วเยี่ยแล้ว ในที่สุดเขาก็ไม่กล้าที่จะไปเป็นก้างขวางคอของ
