ขาจะรู้สึกดีได้อย่างไร
“ทำไมไม่มีใครพูดอะไรเลย ต่ำต้อย ต่ำต้อย ต่ำต้อยมาหลายปี ข้ากลับทำให้ศิษย์ของข้าต้องต่ำต้อยไปด้วย ข้าไม่สนแล้ว ไม่ว่าอย่างไร ข้าต้องแก้แค้นให้ศิษย์ ข้าจะให้พวกมันรู้ซะว่าสำนักศพเชิดของพวกเราจะให้รังแกง่ายๆ หรือไม่”
มหาบุรุษที่พาร่างศพหญิงมาด้วย ใบหน้าซีดขาวของเขากลับปรากฏแสงสีดำสายหนึ่ง
“ศิษย์ตายไปหนึ่งคน พวกเราล้วนเสียใจ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะออกไป หากถูกค้นพบ เกรงว่าจะต้องเผชิญกับภัยพิบัติถึงขั้นล้างสำนัก”
“ศิษย์คนหนึ่งแม้จะฝึกฝนได้ยากลำบาก แต่จะเทียบกับความปลอดภัยของสำนักได้อย่างไร”
“พวกเรายังไม่ได้ฟื้นฟูปราณออกไปตอนนี้มีแต่จะหาความตาย”
เหล่ามหาบุรุษผู้อาวุโสที่เหลือต่างพากันพูด แม้สำนักศพเชิดจะมีคนน้อย แต่ยิ่งเป็นศัตรูของสายธรรมะทั้งทวีป พวกเขาเป็นสำนักมารที่ต่ำต้อยที่สุด จะกล้าโผล่หน้าออกมาได้อย่างไร
“ฮึ! ไม่ต้องมาแสร้งทำเป็นห่วงใยที่นี่หรอก รอข้าแก้แค้นให้ศิษย์เสร็จ ข้าจะมาคิดบัญชีกับพวกเจ้าทีหลัง” อาจารย์ของจอมมารผู้นี้แค่นเสียงเย็นชา จากนั้นก็ใช้วิชาตัว พุ่งทะยานไปทางสำนักไม้ยักษ์ที่เต็มไปด้วยพลังวิเศษอย่างรวดเร็ว
