ย่าง
มู่เฉียนซีเอ่ยปากกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “ท่านเจ้าเมืองอวิ๋น ต้องการจะแย่งเกาะลอยฟ้าที่เรียกตนเองว่าฝ่ายเทพนั้นกลับมาหรือไม่?”
“ท่านมังกรวารี นี่ท่าน นี่ท่านว่าอะไรนะ?” ท่านเจ้าเมืองอวิ๋นแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ข้ากับซีไม่พูดสิ่งใดซ้ำสองครั้ง!”
ท่านเจ้าเมืองอวิ๋นสงบจิตใจลงและกล่าวว่า “ต้องการ ข้าต้องการแน่นอน! ฝ่ายเทพเป็นศัตรูของพวกเรา ข้าต้องอยากกำจัดพวกมันอยู่แล้ว หากเกาะลอยฟ้าไม่มีฝ่ายเทพคอยกำเริบเสิบสานอยู่อีกต่อไป พวกเราก็จะอยู่อย่างสงบไปแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านเจ้าเมืองอวิ๋น ข้ากับจิ่วเยี่ยจะช่วยพวกเจ้าเอาเกาะลอยฟ้ากลับมา แต่ข้าต้องการให้เจ้ารับปากข้าเรื่องหนึ่ง”
ท่านเจ้าเมืองอวิ๋นตกใจผงะขึ้น เรื่องเดียว หรือว่าพวกเขาต้องการเป็นผู้ควบคุมเกาะลอยฟ้าทั้งหมด
นี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ อย่างไรเสียฐานะของท่านมังกรวารีนั้นสูงศักดิ์มาก การที่นางเห็นเกาะลอยฟ้าอยู่ในสายตาเช่นนี้ นั่นก็นับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับพวกเขา
เขากล่าวด้วยความเคารพว่า “ท่านมังกรวารีเชิญเอ่ยมาได้”
มู่เฉียนซีกล่าว “หากได้เกาะลอยฟ้าทั้งหมดมาแล้ว ข้าหวังว่าท่านเจ้าเมืองอวิ๋นจะสามารถส่งเหล่ามังกรออกไปเก็บสมุนไพรวิญญาณทั่วทั้งเกาะลอยฟ้ามาให้ข้า ข้าเป็นนักปรุงยาคนหนึ่ง นักปรุงยาล้วนแต่ชื่นชอบในสมุนไพรวิญญาณด้วยกันทั้งสิ้น ท่านเจ้าเมืองอวิ๋นเองก็น่าจะรู้ดี”
ในตอนนี้ท่า
