นั้นจะช่วยซีอาบแน่นอน ซีไม่ต้องรีบร้อน”
นางไม่ได้รีบร้อน แต่เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง!
ทะเลสาบอันเงียบสงบในตอนนี้ได้เกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมอย่างต่อเนื่อง
ดวงจันทราสว่างไสวอยู่บนท้องฟ้า และบนพื้นน้ำก็เคลือบด้วยแสงสีเงินชั้นหนึ่ง
สองคนที่อยู่ในทะเลสาบ ในตอนนี้เส้นผมสีดำหนาดุจแพรไหมนั้นได้พัวพันเข้าด้วยกันจนยากที่แยกออกจากกันได้
ภายใต้ผิวขาวนวลผ่องที่สาดแสงจันทรานั้น ช่างบอบบางและเรียบเนียนยิ่งกว่าหยกขาวเสียอีก
มู่เฉียนซีนอนในอ้อมกอดของจิ่วเยี่ย และจิ่วเยี่ยก็ไม่ได้ลืมคำพูดที่เคยให้ไว้ เขาก็เริ่มปรนนิบัติ เริ่มอาบน้ำให้กับนาง
หลังจากที่อาบน้ำให้นางเสร็จ เขาก็สวมเสื้อผ้าอาภรณ์ให้กับมู่เฉียนซี จากนั้นก็ออกไปจากสถานที่แห่งนี้อย่างรวดเร็ว
เขามองผู้ที่นอนหลับอยู่นั้น และกล่าวว่า “วันนี้ข้าได้ปรนนิบัติซี ซีรู้สึกพึงพอใจหรือไม่?”
“ซีไม่ตอบ นั่นก็หมายความว่าซีพอใจ! พรุ่งนี้ค่อยต่ออีก!”
มู่เฉียนซียังไม่รู้ว่าจิ่วเยี่ยจะคิดเองเออเองตัดสินใจเองเช่นนี้แล้ว
วันต่อมา มู่เฉียนซีนอนหลับพักผ่อนอิ่มแล้ว ทันทีที่นางตื่นมาก็มองจิ่วเยี่ยด้วยสายตาอาฆาตแค้นอยากจะฆ่าเขายิ่งนัก
องค์ชายจิ่วเยี่ยคุ้นชินไปแล้วหรือว่าเป็นหมูตายที่ไม่กลัวน้ำร้อนลวกกันแน่
“ข้าไม่อยากจะคุยกับเจ้าตอนนี้!”
หลังจากลุกขึ้นมา นางก็ไปดูอาการของเฮยเย้า หลังจากที่ทุกอย่างคงที่แล้ว นางกับจิ่วเยี่ยก็ไปหาท่านเจ้าเมืองอวิ๋นเพื่อปรึกษาเรื่องบางอ
