ดูแลเขาเป็นอย่างดีและระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง!
มู่เฉียนซีได้ยินเช่นนี้ก็ตกใจขึ้น “เกิดเรื่องกับมังกรดำน้อยผู้นั้นแล้วอย่างนั้นเหรอ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้!”
หมอยาที่ยืนอยู่ที่หน้าประตูล้วนแต่ทอดถอนใจกันแล้ว “คาดว่าเด็กผู้นี้คงจะไร้ทางรักษาแล้ว”
“อันที่จริงตายไปก็ดีเหมือนกัน เป็นแค่เด็กคนหนึ่ง อีกอย่างยังเป็นคนของเผ่ามังกรดำอีกด้วย มีชีวิตอยู่ก็เป็นหนามยอกอกพวกเราให้เจ็บปวดเปล่า ๆ!”
“อย่างไรเสียอายุเขาก็ยังน้อยมาก อีกอย่างยังมีท่านมังกรวารีดูแลอีกด้วย บางทีเขาอาจจะแข็งแรงขึ้นมาก็ไม่แน่นะ!”
ทันใดนั้นเอง ร่างในชุดสีม่วงร่างหนึ่งก็เดินมา พวกเขากล่าวด้วยความเคารพว่า “คารวะท่านมังกรวารี”
มู่เฉียนซีเดินเข้ามาในห้องของเฮยเย้า และเห็นเขากำลังนอนหมดสติอยู่บนเตียง ริมฝีปากสีม่วง
นี่เขาโดนพิษเข้าแล้ว!
มู่เฉียนซีเอามือไปจับชีพจรของเขา จากนั้นก็ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดขึ้น สถานการณ์มันซับซ้อนมากกว่าที่นางได้จินตนาการเอาไว้มาก
เด็กน้อยผู้นี้ช่างมีชีวิตที่โชคร้ายจริง ๆ
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! มู่เฉียนซีเอาเข็มยาออกมาหลายเข็มและปักไปบนร่างกายของเขา จากนั้นก็ป้อนยาลูกกลอนให้เขาหลายเม็ด
จากนั้นมู่เฉียนซีก็เขียนสูตรยาออกมาสองใบ และเดินออกไป!
หมอยาเหล่านั้นกล่าวถามว่า “ท่านมังกรวารี เป็นเช่นไรบ้างขอรับ?”
“รอดแล้ว แต่ว่า…”
มู่เฉียนซียังไม่ทันพูดจบ หมอยาเหล่านี้ต่างก็กล่าวขึ้นด้วยความตื่นเต้นว่า “สมกับที่เป็นท่านมังกรวารีจริง
