ๆ ช่างเก่งกาจยิ่งนัก!”
“ผู้เฒ่าอย่างพวกเราช่างอับอายขายหน้าเสียจริง!”
“ท่านนักปรุงยาก็เก่งกาจเช่นนี้แหละ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “หยุดประจบประแจงได้แล้ว มีเรื่องจะให้พวกเจ้าทำ!”
“ไปหาสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้มาให้ข้า ข้าจะหลอมยา!”
ผลลัพธ์เมื่อพวกเขาได้เห็นสมุนไพรวิญญาณในกระดาษแผ่นนี้ก็กล่าวขึ้นว่า “กระดูกบุปผา หญ้าเมฆามรกต สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้หาได้ง่ายมาก! พวกเราจะไปหามาให้ท่านมังกรวารีเดี๋ยวนี้ขอรับ”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย หาได้ง่ายมาก นางล้วนแต่หาไม่ได้เลย สมุนไพรวิญญาณที่หายากในดินแดนสี่ทิศ พวกเขากลับบอกว่าหาได้ง่ายมาก
ในตอนนี้ นางยิ่งยินยอมในสิ่งที่จิ่วเยี่ยพูดแล้ว
“แต่ท่านมังกรวารีขอรับ นี่วิญญาณเทียนหลิง แล้วก็ทานตะวันดำ แล้ว เอ่อ นี่มันคือสิ่งใด?”
มู่เฉียนซีวาดภาพของสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ออกมา และกล่าวว่า “มันคือสิ่งนี้!”
“นะ นี่มันเป็นสมุนไพรวิญญาณเหรอ?”
“ริมทางมีเต็มไปหมดเลยนะ!”
“……”
พวกเขากล่าวอย่างไม่น่าเชื่อ
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าตนเองนั้นประเมินพื้นดินของเผ่ามังกรต่ำเกินไปแล้ว พื้นดินแห่งนี้มีสมุนไพรวิญญาณมากกว่าที่นางได้จินตนาการเอาไว้เสียอีก
อย่างไรเสีย ไม่ว่าเผ่ามังกรเทพจะตกอับเช่นไร แต่นี่ก็เป็นถึงดินแดนที่สัตว์เทพโบราณดำรงชีวิตอยู่
มู่เฉียนซีกล่าว “รีบไปเถอะ!”
“ขอรับ!”
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่เคยรู้มาก่อนว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นสมุนไพรวิญญาณ แต่ในเมื่อท่านมังกรวารีบอก
