ี่สำคัญที่สุดก็คือตอนนี้มีพิษชนิดหนึ่งอยู่ในร่างของเจ้าเพราะเกิดจากการกระทำที่ไม่ระวังของเจ้าเอง มันได้ทะลวงผนึกจนเกือบจะเอาชีวิตของเจ้าไปแล้ว”
พิษนี้ก็มีอยู่ในร่างกายของเขามาตั้งแต่กำเนิด โดยมันถ่ายทอดมาจากมารดาของเขา
หากไม่ถูกผนึกเอาไว้คาดว่าจะต้องตายไปตั้งแต่ได้กำเนิดออกมาแล้ว การที่เฮยเย้ามีชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้ได้มันนับว่าเป็นความโชคดีมากของเขาแล้ว
เฮยเย้ามองไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “ท่านมังกรวารี แล้วข้า ข้าจะมีชีวิตรอดอยู่อีกนานแค่ไหนกันขอรั!”
เขาก็มีความคิดอยากตายอยู่หลายครั้ง แต่ด้วยความเย่อหยิ่งในส่วนลึกของกระดูกนั้นกลับทำให้เขาฆ่าตัวตายไม่ได้
และตอนนี้เขาไม่อยากตายเลยแม้แต่น้อย เพราะไม่ง่ายเลยกว่าเขาจะได้เจอกับคนที่อ่อนโยนและดีกับเขาเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าว “ปัญหานี้ของเจ้ามันทำให้ข้าโกรธมาก! ในเมื่อได้เจอกับข้าแล้ว ตราบใดที่เจ้าไม่ถูกคนอื่นฆ่าตาย แน่นอนว่าชีวิตของเจ้ายังอยู่ได้อีกนานตราบเท่าที่เจ้าต้องการ!”
เฮยเย้าได้ยินเช่นนี้ก็ตกตะลึงขึ้น เขากล่าว “ท่านมังกรวารีช่วยชีวิตข้าเอาไว้ตั้งหลายครั้งหลายครา ขะ ข้า ข้าไม่รู้ว่าจะต้องตอบแทนท่านอย่างไรดีแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “ขอเพียงแค่เจ้ายืนหยัดที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป นั่นก็นับว่าเป็นการตอบแทนที่ดีมากแล้ว เด็กน้อย อย่าได้คิดมากเช่นนั้น! ในเมื่อข้าได้เจอเจ้าแล้ว ข้าไม่มีทางไม่ลงมือช่วยเจ้าแน่นอน”
ปัญหานี้ของเฮยเย้า คาดว่าในแดนมั
