้า!”
มังกรดำน้อยได้ยินชื่อนี้ก็ตกตะลึงไม่น้อย “เฮยเย้า!”
เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเขามีชื่อเป็นของตัวเองแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เป็นอะไรไปล่ะ ไม่ชอบเหรอ!”
“ชอบขอรับ ชอบมาก!” ใบหน้าของมังกรดำน้อยเผยความตื่นเต้นออกมา
ท่านเจ้าเมืองอวิ๋นเห็นเช่นนี้แล้วก็รู้สึกประหลาดใจมาก ท่านมังกรวารีดีกับมังกรดำน้อยผู้นี้อย่างน่าแปลกประหลาด
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าชอบก็ดีแล้ว!”
เผ่ามังกรในตอนนี้มีทั้งศึกภายในและศึกภายนอก ทำให้การเคลื่อนไหวของนางในครั้งนี้ไม่สามารถสำเร็จได้
มู่เฉียนซีกับจิ่วเยี่ยเริ่มปรึกษากัน “จิ่วเยี่ย ทำเช่นไรดี เกาะราชามังกรถูกปิดผนึกแล้ว แล้วเราจะไปหาคลังเก็บของล้ำค่าของเผ่ามังกรที่ไหนกันล่ะ!”
“จะต้องหาเจอแน่นอน! ซีก็คิดเสียว่ามาผ่อนคลายกับข้าก็แล้วกัน ไม่จำเป็นต้องกดดัน!”
เขามีลางสังหรณ์อยู่อย่างหนึ่งว่าเมื่อวันใดที่หาคัมภีร์หมื่นคำสาปเจอ วันนั้นก็คงไม่ใช่วันที่จะมาดีใจ มีโอกาสเป็นไปได้มากว่าพวกเขาจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขเหมือนตอนนี้แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “ผู้ป่วยระยะสุดท้ายเช่นเจ้าไม่รีบร้อนกระวนกระวายเอาซะเลย”
“มีซีอยู่ด้วย ไม่ว่าจะป่วยเป็นอะไร ซีก็สามารถรักษาให้หายได้”
เนื่องจากท่านเจ้าเมืองอวิ๋นเห็นแก่ฐานะของมู่เฉียนซี ดังนั้นเฮยเย้าจึงถูกดูแลเป็นอย่างดี
วันต่อมา เมืองหมอกพิรุณที่อยู่ถัดจากเมืองหมอกเมฆา หรือก็คือเมืองที่มาโจมตีเมืองหมอกเมฆาได้ส่งคนมาแล้ว
ท่าทางของพวกเขาดู
