นอบน้อมและจริงใจมาก บอกอยากจะขอพบท่านมังกรวารีผู้สูงศักดิ์ ต้องการจะเชิญท่านมังกรวารีไปเป็นแขกที่เมืองหมอกพิรุณ และยังบอกอีกว่าเมืองหมอกพิรุณของพวกเขานั้นดีกว่าเมืองหมอกเมฆามาก
อย่างไรก็ตามมันก็เป็นแค่คำพูดคุยโวที่น่าฟัง แต่ก็ไม่ได้เป็นเรื่องจริง ทำให้ท่านเจ้าเมืองอวิ๋นกลัวว่าท่านมังกรวารีผู้ไร้เดียงสาจะถูกหลอก
“ท่านมังกรวารี ท่านอย่าได้หลงเชื่อพวกเขาเป็นอันขาด!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ไปบอกท่านเจ้าเมืองของพวกเจ้าว่าข้าไม่ไป! คิดจะวางแผนเล่นงานข้า ใช้ประโยชน์จากข้า ช่างไม่รู้จักประเมินตนเอาซะเลย!”
พวกเขาได้ยินเช่นนี้ต่างก็ผงะไป สมกับที่เป็นท่านมังกรวารีจริง ๆ!
ผู้ที่เย่อหยิ่งต้องให้ผู้อื่นเงยหน้ามองตนเช่นนี้ แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยิ่งอยากจะเชิญไปอยู่ดี
“ท่านมังกรวารี…”
พวกเขายังจะกล่าววาจาต่อ แต่ถูกมู่เฉียนซีกล่าวแทรกเสียก่อนว่า “ช่างน่าเบื่อเสียจริง! ทุกคนลากพวกมันออกไป! รับมือกับศัตรูไม่จำเป็นต้องเกรงใจ!”
“ขอรับ!”
ปัง ปัง ปัง!
ตูม ตูม ตูม!
ครั้นแล้วมังกรของเมืองหมอกพิรุณเหล่านี้ก็ถูกโจมตีออกไป
นึกไม่ถึงเลยว่าท่านมังกรวารีผู้อ่อนโยนจะด้านที่เย่อหยิ่งเช่นนี้ด้วย สิ่งนี้ทำให้มังกรทุกตัวต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น
อย่างไรเสียก็ยังมีสายเลือดสูงศักดิ์อยู่ ต่อให้อ่อนโยนมากเพียงใด แต่สายเลือดความสูงศักดิ์ที่ฝังลึกอยู่ในกระดูกนั้นก็ไม่มีทางยอมให้ผู้ใดมาล่วงเกินได้แน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวกับท่านเจ้า
