ปที่มู่เฉียนซี “ชิ! เจ้าเป็นมังกรที่เพิ่งจะโตเป็นผู้ใหญ่สินะ ถึงกล้ามายุ่มย่ามยุ่งเรื่องของคนอื่น อย่าคิดว่าเป็นผู้ใหญ่แล้วจะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้!”
มู่เฉียนซีหรี่ตายิ้มพลางกล่าวว่า “เด็กน้อย เจ้าคิดว่าเจ้าจะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้อย่างนั้นเหรอ?”
ความจริงแล้วมู่เฉียนซีก็ไม่ได้คิดอันใดในใจ
พวกเขาเหล่านี้ดู ๆ แล้วอายุน่าจะประมาณสิบกว่าปี ในดินแดนสี่ทิศ ต่อให้มีพรสวรรค์อันแข็งแกร่ง ก็คงจะเป็นปรมาจารย์ภูต หรือไม่ก็เป็นราชาแห่งภูต
ทว่า พวกเขาเป็นถึงมังกรเทพ! เกิดมาก็เป็นสัตว์เทพแล้ว ดังนั้นไม่อาจรู้ถึงพลังความแข็งแกร่งของพวกเขาได้เลย
อู๋ตี้กล่าว “นายท่าน ท่านไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวมากมายเช่นนั้น ร่างของมังกรน้อยเหล่านี้อ่อนแอมาก นึกไม่ถึงเลยว่าเผ่ามังกรเทพในตอนนี้จะอ่อนแอได้ถึงขั้นนี้ หากเป็นเมื่อก่อน มังกรน้อยที่เพิ่งคลอดออกมาก็ล้วนแต่แข็งแกร่งกว่าเจ้าพวกนี้มาก!”
จิ่วเยี่ยจับมือมู่เฉียนซีเอาไว้แน่นพลางกล่าว “มังกรน้อยเหล่านี้ เพียงพอที่ซีจะสั่งสอนได้!”
เด็กชายชุดคลุมยาวสีทองผู้เป็นผู้นำกล่าวว่า “ข้าไม่อยากจะรังแกคนอ่อนแออย่างพวกเจ้า พวกเจ้ารีบไสหัวไปซะ แล้วข้าจะไม่ทำอะไรพวกเจ้า”
“เด็กน้อย เจ้าพูดจาเช่นนี้กับผู้ใหญ่ ช่างไม่รู้จักมารยาทเอาซะเลยนะ!”
มู่เฉียนซีตะโกนอย่างเย็นชาว่า “ผนึกมังกรวารี!”
มังกรวารีสีฟ้าตัวหนึ่งพุ่งออกไปสั่งสอนพวกเขา!
เมื่อพวกเขาได้เห็นกับมังกรวารีนั้นก็ตกตะลึงพรึงเพร
