ิดขึ้น “จะ เจ้า นี่เจ้าเป็นพวกมังกรวารีของเผ่ามังกร!”
ปัง ปัง ปัง! พวกเขาตะลึงงันจนลืมหลบหลีก แต่ละคนต่างก็ถูกมังกรวารีโจมตีจนกระเด็นลอยออกไป ไม่มีโอกาสที่จะตอบโต้แต่อย่างใดเลย
มู่เฉียนซีก็ตกใจเช่นกัน นี่…นี่เผ่ามังกรเทพดูเหมือนว่าจะไม่ได้แข็งแกร่งมากเหมือนที่นางได้จินตนาการเอาไว้
นางแค่ใช้กระบวนท่าธรรมดา ๆ ก็สามารถโจมตีพวกเขาเหล่านี้จนกระเด็นลอยออกไปได้แล้ว
ความคิดแรกของเด็กกลุ่มนี้ก็คือวิ่งหนี แต่กลับหวาดกลัวท่านมังกรวารีผู้แข็งแกร่งจนต้องวิ่งกลับมาอย่างเชื่อฟัง
“ท่านมังกรวารี เมื่อครู่พวกข้าได้เสียมารยาทไปแล้ว พวกข้าไม่รู้สถานะของท่าน ได้โปรดท่านอย่าได้คิดเล็กคิดน้อยกับมังกรน้อยอย่างพวกเราเลย”
อู๋ตี้กล่าว “อย่าคิดว่าเจ้าพวกนี้เป็นเด็กเชียว เติบโตเช่นนี้อย่างน้อยก็มีอายุหลายร้อยปีแล้ว แก่กว่านายท่านหลายเท่าเชียวนะ”
“พวกเราต้องขอโทษท่านมังกรวารีด้วย!”
ใช้พลังธาตุวารี พวกเขาก็เข้าใจผิดคิดว่าเป็นมังกรวารีเสียแล้ว ดูท่าตำแหน่งของมังกรวารีนั้นจะสูงกว่ามังกรทั่วไปมาก
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเจ้าจะขอโทษข้าคนเดียวไม่ได้ พวกเจ้าต้องขอโทษคนผู้นั้นที่พวกเจ้าไปรังแกเขาด้วย”
มู่เฉียนซีชี้ไปที่ร่างผอมเล็กในชุดดำที่ถูกกลบอยู่ในกองใบไม้ร่างนั้น เขาถูกใบไม้กลบจนมองไม่เห็นรูปร่างหน้าตาว่าเป็นเช่นไร แต่สามารถแน่ใจได้ว่าเป็นเด็กชายผู้หนึ่ง
“ท่านมังกรวารี เจ้านี่เป็นมังกรน้อยของเผ่ามังกรดำผู้เลวร้าย มีสิ
