าไม่เป็นไร ซีไม่ต้องเป็นห่วง เพียงแต่ว่า…”
จิ่วเยี่ยพยายามใช้พลังทั้งหมดที่มีอยู่ยับยั้งคำสาปเอาไว้ และร่างกายของเขาก็อ่อนแอลง
อักขระสาปสีดำบนใบหน้าได้หายไปแล้ว และจิ่วเยี่ยก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
“เกรงว่าจะไปหาราชามังกรตรง ๆ ไม่ได้แล้ว”
สถานการณ์ในตอนนี้ พลังของคนคนเดียวไม่เพียงพอที่จะต้านทานกับเหล่าบรรดายอดฝีมือทั้งเผ่ามังกรได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งยังมีซีอยู่ด้วยเช่นนี้อีก เขาไม่ยอมเสี่ยงอันตรายเป็นอันขาด
“เจ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ไม่ควรดันทุรัง เราหาวิธีอื่นก็ได้”
ถึงแม้ว่าคำสาปจะได้กำเริบอย่างกะทันหัน แต่มู่เฉียนซีก็ไม่อยากให้จิ่วเยี่ยดันทุรังไป
เมื่อถึงตอนนั้น หากต่อสู้กันดุเดือดเกินไป และหากคำสาปกำเริบขึ้นอย่างสมบูรณ์ มันจะยิ่งอันตรายมากขึ้นไปอีก
อย่างไรเสีย เผ่ามังกรเทพก็เป็นหนึ่งในสามของเผ่าสัตว์เทพโบราณ พลังความแข็งแกร่งไม่อ่อนแออย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าว “หาที่พักกันก่อนเถอะ แล้วค่อยสอดส่องดูสถานการณ์!”
“อืม! ข้าเชื่อซี”
ครั้นแล้วพวกเขาก็จรดตัวลงมาจากอากาศและหาที่พัก
นี่เป็นเกาะกลางอากาศที่เงียบสงบมากเกาะหนึ่ง ก็ไม่รู้ว่าเกาะนี้เป็นอาณาเขตของเผ่ามังกรชนิดใด
ตุบ! พวกเขาได้ลงมาบนเกาะลอยกลางอากาศ ในที่สุดก็มีความรู้สึกเท้าเหยียบพื้นดินสักที
ก่อนออกเดินทาง มู่เฉียนซีได้เอายาลูกกลอนออกมาขวดหนึ่ง นางกล่าว “กินยาลูกกลอนนี่เสียก่อน”
จิ่วเยี่ยรับมาและกินลงไปทันที หลังจากที่กินยาลูกก
