หากหาที่อยู่ของเผ่าหงส์เจอจริง ๆ จิ่วเยี่ยคงไม่มาหานางก่อนเป็นแน่ เขาคงจะบุกไปที่เผ่าหงส์ ฆ่าคนพวกนั้น และเอาคัมภีร์หมื่นคำสาปมาแล้ว
แต่ตอนนี้เขากลับมาหานางก่อน มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือเขาหาที่อยู่ของเผ่ามังกรเจอแล้ว
และกุญแจเทพเผ่ามังกรก็อยู่กับนาง
มู่เฉียนซีกำหมัดแน่นทุบตีจิ่วเยี่ย นางไม่ได้ใช้พลังวิญญาณ ดังนั้นแรงหมัดจึงไม่ได้หนักแต่อย่างใด
“จิ่วเยี่ย…อือ…”
เนื่องจากมู่เฉียนซีนั้นลืมคำเตือนของจิ่วเยี่ยไป จิ่วเยี่ยจึงจูบนางอีกครั้ง
ถึงแม้ว่าจะมียาหัวใจโพธิ์ยับยั้งอยู่ ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะจูบซีไม่ได้
ยับยั้งอารมณ์เอาไว้เล็กน้อยก็สามารถทำได้แล้ว
มู่เฉียนซีพยายามออกแรงผลักจิ่วเยี่ยออก “ตอนนั้นเจ้าเป็นคนรับปากข้าเอง องค์ชายจิ่วเยี่ย นี่เจ้าจะผิดคำพูดเหรอ เจ้าผิดคำพูดก็ได้ แต่ต่อจากนี้ไป อย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอีก”
เมื่อเห็นใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวของสตรีที่อยู่ตรงหน้า จากใบหน้าที่ขาวซีดพลันแดงก่ำขึ้นเช่นนี้ จิ่วเยี่ยก็รู้สึกหมดหนทาง
สตรีผู้เป็นที่รักของตนฉลาดหลักแหลมเกินไปแล้ว
จื่อโยวก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าแผนการอันใจดำนี้ของฝ่าบาทของตนเองนั้นจะถูกมู่เฉียนซีมองออก
“ซี ข้า…”
ความโกรธของมู่เฉียนซีทำให้จิ่วเยี่ยเป็นฝ่ายผิด
“ข้าก็ไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลเช่นนั้น หากเจ้าสารภาพกับข้ามาตามตรง ข้าจะพิจารณาลดโทษให้”
จิ่วเยี่ยตอบ “ข้าคิดว่าจะทำให้ซีเหน็ดเหนื่อยจนหมดแรงหลับไป จากนั้นก็ค่อยคิด
