หาวิธีเอากุญแจเทพมังกรจากซีมา แล้วข้าค่อยไปที่เผ่ามังกร”
“ก่อนหน้านี้ข้าก็เหนื่อยจนหลับไปรอบนึงแล้วไม่ใช่เหรอ เหตุใดเจ้าถึงไม่ลงมือแย่งล่ะ? ห๊ะ!”
“ข้าคิดถึงซีมากเกินไป ข้าไม่สามารถไปโดยที่ไม่ทำอะไรกับซีไม่ได้!”
“เจ้า…” มู่เฉียนซีถึงกับพูดไม่ออก!
“กุญแจเทพมังกรรับข้าเป็นนายเพียงผู้เดียว เจ้ามีวิธีเอาไปได้เหรอ?”
“เอาความสัมพันธ์ของซีกับกุญแจเทพมังกรออก แม้ว่ามันจะต้องใช้ทักษะเล็กน้อย แต่มันก็ไม่ได้ร้ายแรงอันใด!”
“อะไรที่เรียกว่าไม่ได้ร้ายแรง! ร่างกายของเจ้าเองเจ้าคิดว่ามันสามารถรับกับมรสุมได้มากมายเพียงใดกัน?”
“ที่ซีพูดมาก็ถูก!”
“ในเมื่อเจ้าบอกว่าข้าพูดถูก เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องใช้อุบายนั้นแล้ว! พาข้าไปด้วยก็สิ้นเรื่อง พาข้าเพิ่มไปคนนึงก็คงจะไม่มีปัญหาอะไรหรอกนะ”
จิ่วเยี่ยเกิดความลังเลแล้ว แต่เมื่อมองดูท่าทางอันเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ของสตรีที่อยู่ตรงหน้าแล้ว หากเขาปฏิเสธ มีหวังต้องถูกซีกัดตาย และนางต้องวางยาพิษเขาเป็นแน่แท้!
ถึงแม้ว่าเผ่ามังกรจะไม่ใช่อาณาเขตของเขา แต่เขาเชื่อในตัวเองว่าเขาสามารถปกป้องซีได้
ก่อนหน้านี้ไม่ได้คิด คิดเพียงแค่ไม่อยากให้นางต้องมีอันตรายใด ๆ ทั้งสิ้น
จิ่วเยี่ยยื่นมือออกไปกอดมู่เฉียนซี มู่เฉียนซีขัดขืนพลางกล่าวว่า “ข้ายังโกรธเจ้าอยู่นะ ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้”
“ซีอย่าโกรธเลยนะ เราไปเผ่ามังกรด้วยกันนะ!”
จิ่วเยี่ยกัดติ่งหูมู่เฉียนซีด้วยริมฝีปากเบา ๆ ก่อนจะบอกข่าวดีนี้กั
