บนาง
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “อย่างนี้สิถึงจะถูก!”
“เพียงแต่ว่า เจ้าทำเช่นนี้ก็อย่าคิดนะว่าข้าจะหายโกรธ! อยู่ห่าง ๆ ข้าหน่อย!”
“ไม่!”
มู่เฉียนซีจะออกเดินทางไปจากที่นี่แล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงการแก้แค้นของตำหนักตงจี๋ ก่อนไป แน่นอนว่านางต้องเตรียมความพร้อมเอาไว้ก่อน
มู่เฉียนซีเอาหุ่นเชิดเจ็ดตัวที่อยู่ในแหวนมิติออกมา ตัวหนึ่งมอบให้กับจวินโม่ซี ส่วนตัวอื่น ๆ มอบให้กับมู่อีและพวก
นางให้พวกเขาใช้พลังจิตสื่อสารกับหุ่นเชิด ก็สามารถควบคุมหุ่นเชิดได้แล้ว
หอหมอปีศาจของพวกเขามียอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิระดับสูงอยู่เพียงไม่กี่คน
ทว่า เมื่อมีหุ่นเชิดเหล่านี้อยู่ ศัตรูขั้นมหาจักรพรรดิระดับสูงที่จ้องจะเล่นงานก็ไม่สามารถทำอะไรพวกเขาได้
มีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้นที่ทำให้นางผิดหวัง นั่นก็คือในมรดกของปรมาจารย์หุ่นเชิดกลับหาข้อมูลพิเศษใด ๆ ของชิงอิ่งไม่เจอเลย
หุ่นเชิดมนุษย์ นำเอาดวงจิตของมนุษย์ออกมาจากร่าง และสร้างออกมาทำเป็นหุ่นเชิด
หุ่นเชิดสัตว์ก็ไม่ได้ต่างอะไรกันนัก จากนั้นก็มีหุ่นเชิดไม้ หุ่นเชิดศิลา หุ่นเชิดเหล็ก
นางไม่รู้ว่าชิงอิ่งจัดอยู่ในหุ่นเชิดประเภทใด พลังอันแข็งแกร่งในร่างของเขามาจากที่ใด และเหตุใดเขาถึงได้สูญเสียการควบคุมและต้องการจะจากไป
ชิงอิ่งได้สูญเสียความทรงจำใดไปก็ไม่อาจรู้ได้ สับสนกับเรื่องราวที่ได้ประสบมา ทำให้ไม่อาจคาดเดาได้!
เว้นเพียงแต่ว่าเขาจะยินยอมจากไปด้วยตัวเอง นางไม่มีทางยอมปล่อย
