ิดกันสองครั้ง อีกทั้งยังประลองพลังจิตกับปรมาจารย์หุ่นเชิดในห้องลับนั่นอีก
ถึงแม้ว่านางจะไม่ได้แสดงออกมา แต่ร่างกายนางก็ได้เหนื่อยล้าเต็มทีแล้ว
คนอื่นดูไม่ออก แต่หวงจิ่วเยี่ยที่อยู่ใกล้ชิดนางปานนั้น สนิทชิดเชื้อกับนางเช่นนี้ แน่นอนว่าเขาย่อมดูออก
มู่เฉียนซีหลับไปแล้ว และจิ่วเยี่ยก็เฝ้าอยู่ข้างกายนางตลอด
จื่อโยวตามมาอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ เขากล่าว “เยี่ย เจ้ามาหาคนงามแล้ว เป็นเพราะว่า…”
เขายังพูดไม่ทันจบ สายตาอันเย็นยะเยือกคู่นั้นก็กวาดมองมาที่เขาจนทำให้เขาจำต้องหุบปากไป
ร่างของจิ่วเยี่ยเคลื่อนไหวออกจากห้องมู่เฉียนซีไปอย่างรวดเร็ว ส่วนจื่อโยวก็ตามออกไปอย่างระมัดระวังเช่นกัน
เขารู้สึกว่าความเป็นทาสเมียของจิ่วเยี่ยนี้ยิ่งพัฒนามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว เขาแค่พูดออกมาเพียงไม่กี่คำก็กลัวว่าจะเสียงดังรบกวนคนงามให้ตื่น
จื่อโยวมองดูแผ่นหลังของเจ้านายตนเองพลางกล่าวว่า “เยี่ย หาที่อยู่ของเผ่ามังกรเจอแล้วใช่หรือไม่?”
“อืม!”
“แล้วเจ้ามีแผนการเช่นไรล่ะ จะบุกไปที่เผ่ามังกรกับคนงามอย่างนั้นเหรอ?”
จิ่วเยี่ยกล่าวเสียงขรึมว่า “ข้ามีวิธีที่จะเอากุญแจเทพของเผ่ามังกรมาจากซี”
“คนงามต้องโกรธแน่ ๆ”
“ข้าไม่อยากให้นางเสี่ยงอันตราย ข้าไม่อยู่ด้วย จะต้องไม่เกิดเรื่องกับนาง”
“เยี่ย เจ้าวางใจเถอะ! ตอนนี้หมิงจีบาดเจ็บอาการสาหัส ลุกขึ้นมาสร้างเรื่องวุ่นวายไม่ได้หรอก แต่สตรีผู้นี้มีสันดานเจ้าเล่ห์ เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวม
