หวงจิ่วเยี่ยผู้ที่ไม่รักษากฎเกณฑ์ผู้นี้
จิ่วเยี่ยต้องการต่อต้านสายฟ้าลงทัณฑ์นี้ แต่เกรงว่าคำสาปนั้น…
ร่างในชุดม่วงร่างหนึ่งเคลื่อนไหวไปที่หวงจิ่วเยี่ยอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด
จิ่วเยี่ยรับมู่เฉียนซีกลางอากาศและกอดนางไว้
“ซี!”
จวินโม่ซีกับเฟิงอวิ๋นซิวล้วนแต่ร้อนใจขึ้นแล้ว “เฉียนซี!”
นั่นมันสายฟ้าที่ปกป้องดินแดนเชียวนะ! สายฟ้าที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งดินแดนสี่ทิศ
มู่เฉียนซีกล่าว “หวงจิ่วเยี่ย เจ้าฟังข้านะ ครั้งนี้เจ้ามาอย่างผลีผลามเกินไปแล้ว และครั้งนี้ให้ข้าปกป้องเจ้านะ!”
“สุ่ยจิงอิ๋ง ลำบากเจ้าแล้ว!”
ในร่างของมู่เฉียนซีมีกลีบดอกของสุ่ยจิงอิ๋งสองกลีบ อีกทั้งยังอยู่ในร่างของจิ่วเยี่ยอีกหนึ่งกลีบ มันจึงกลายเป็นเกราะป้องกันที่ไม่สามารถทำลายได้!
เสียง ตูม! ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น มังกรเงินนั้นได้กระทบกับเกราะป้องกันนี้ นึกไม่ถึงว่าจะไม่สามารถทำลายได้!
จื่อโยวยิ้มพลางกล่าว “นึกไม่ถึงเลย นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าจะมีวันที่เยี่ยเป็นฝ่ายถูกปกป้องด้วย”
จิ่วเยี่ย ที่เดิมทีไม่จำเป็นต้องให้ผู้ใดมาปกป้อง ดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างลึกซึ้ง ความรู้สึกนี้ เขาไม่รังเกียจเลยแม้แต่น้อย
เขาก้มลงจูบริมฝีปากมู่เฉียนซี จากนั้นก็ค่อย ๆ ล่วงล้ำ…
จวินโม่ซีถลึงตากว้างพลางกล่าว “เจ้าหมอนี่ช่วยเกรงใจทุกคนที่อยู่ตรงนี้สักหน่อยได้หรือไม่!”
ดวงตาของเฟิงอวิ๋นซิวเคร่งขรึมลง เฉียนซีกับองค์ชายจิ่วเยี่ยมีความสั
