่าคนใดคนหนึ่งไป คาดว่าคนที่เหลือก็คงจะโดนสายฟ้าลงทัณฑ์จนบาดเจ็บสาหัสเป็นแน่
ถึงแม้ว่าจะไม่ตาย แต่มันก็ยากมากกว่าที่นางจะหาร่างเช่นนี้ได้
สำหรับหวงจิ่วเยี่ย การที่ถูกสายฟ้าลงทัณฑ์เช่นนี้แล้ว คำสาปในร่างของเขาก็คงจะอยู่ไม่เป็นสุขแน่!
หวงจิ่วเยี่ยหยุดลงมือแล้ว หมิงจีคิดว่าเขาจะคล้อยตามคำพูดของนาง นางจึงเตรียมตัวจะล่าถอย
จู่ ๆ ลำแสงสีดำขลับแสงหนึ่งก็พุ่งเข้าหาหมิงจี
หมิงจีที่ถูกพลังนี้ปกคลุม ใบหน้าครึ่งหนึ่งก็กลับกลายเป็นกระดูกขาวทันใด
จากนั้นแขนข้างหนึ่งก็กลายเป็นกระดูกขาวตามไป และต่อมาก็ขา…
ตุบ!
จากนั้นร่างของหมิงจีก็ตกร่วงลงมา
เมื่อเห็นสภาพหมิงจีกลายเป็นเช่นนี้ ไป๋อู๋ห่ายก็ตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง!
“ท่านหมิงจี!”
หวงจิ่วเยี่ยต้องการจะลงมือต่อ แต่กลับถูกตาข่ายขนาดใหญ่ของสายฟ้าลงทัณฑ์ยับยั้งไว้
เขาออกคำสั่ง “ฆ่าคนเหล่านี้ให้หมด!”
จื่อโยวตกใจผงะไป “พวกมันเป็นคนของกองกำลังระดับสามแห่งดินแดนสี่ทิศ หากฆ่าตาย เกรงว่าจะเกิดความตื่นตระหนก เมื่อถึงตอนนั้น…”
“ก็ฆ่าต่อไป!” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชา
หมิงจีกล่าวด้วยความกลัดกลุ้มใจ “หวงจิ่วเยี่ย เจ้าทำร้ายกันเกินไปแล้ว!”
พลังแห่งนรกสีดำได้ห่อหุ้มพวกเขาเอาไว้ หมิงจีที่ได้รับบาดเจ็บอยู่แล้วจำต้องใช้พลังของนางเอาตัวไป๋อู๋ห่ายและพวกกลับไป
ตาข่ายสายฟ้านั้นหวงจิ่วเยี่ยเพิ่งจะสลัดจนหลุดพ้น จู่ ๆ ก็มีมังกรเงินที่อันตรายตัวหนึ่งพุ่งลงมาจากกลางนภา ต้องการจะลงโทษ