ยี่ยเจ้าก็น่าจะพอใจได้แล้วนะ!”
มุมปากของหวงจิ่วเยี่ยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างเย็นชา “การที่เจ้าหายสาบสูญไปต่างหากล่ะ ข้าถึงจะพอใจ!”
ร่างในชุดดำเคลื่อนไหวตัดผ่านอากาศไปอย่างรวดเร็วจนผู้คนต่างก็มองไม่ชัด!
“หวงจิ่วเยี่ย ข้าจะลากเจ้าฝังไปพร้อมกับข้า ข้าก็อยากจะรู้นัก ว่าเจ้าจะสามารถยับยั้งคำสาปนั่นไปได้ถึงเมื่อไหร่”
เสียง ตูม! ดังสะเทือนฟ้าสะเทือนดินขึ้น ทั้งสองได้ต่อสู้กันแล้ว
บนพื้นดินไม่สามารถรับพลังการต่อสู้นี้ของพวกเขาได้ พวกเขาจึงขึ้นไปต่อสู้กันกลางอากาศ
ร่างในชุดขาวกับร่างชุดดำพัวพันกันไปมา พลังของทั้งสองได้ปะทะกันอย่างรุนแรงราวกับว่าจะทำลายท้องฟ้าให้พังทลายลงก็มิปาน
มู่เฉียนซีพุ่งตัวไปข้างกายจื่อโยวและกล่าวว่า “จิ่วเยี่ยผลีผลามมากเกินไปแล้ว!”
จื่อโยวกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “ก็นั่นน่ะสิ แต่ก็ขวางเขาไม่ได้หรอก! ผู้ใดที่กล้าข่มขู่คนงาม เยี่ยไม่มีทางปล่อยไปแน่”
ท้องนภาแห่งดินแดนสี่ทิศในตอนนี้ได้ปกคลุมไปด้วยเมฆครึ้ม และเต็มไปด้วยสายฟ้า
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง “สายฟ้าลงทัณฑ์! นี่มันเกิดอะไรขึ้น ?”
“พลังของพวกเขาทั้งสองได้เกินขีดจำกัดในดินแดนแห่งนี้แล้ว ดินแดนสี่ทิศเริ่มปกป้องตัวเอง และใช้สายฟ้าลงทัณฑ์สิ่งแปลกประหลาดเหล่านี้”
หมิงจีกล่าว “หวงจิ่วเยี่ย วันนี้พอเพียงเท่านี้เถอะ พลังของข้ายังไม่ฟื้นฟูกลับมา เจ้าก็ยังต้องแบ่งพลังไปยับยั้งคำสาป ในดินแดนสี่ทิศเราสองคนก็ทำอะไรกันไม่ได้หรอก”
หากฆ
