มู่เฉียนซีก็รู้ในแผนการของพวกเขาดี นางเอ่ยปากกล่าวว่า “ทุกท่านได้ช่วยให้ภารกิจนี้ของข้าสำเร็จแล้ว ข้าต้องขอบใจทุกท่านมาก เรื่องในครั้งนี้ทุกท่านไม่ต้องเข้ามาเกี่ยวแล้ว ส่วนค่าตอบแทนของทุกท่านไปรับได้ที่หอหมอปีศาจ”
“ขอรับ!”
ในเมื่อมู่เฉียนซีกล่าวเช่นนี้แล้ว คนอื่น ๆ ต่างก็พากันแยกย้ายกันกลับไป
ในตอนนี้ที่นี่มีเพียงแค่กองกำลังเดิมของหอหมอปีศาจและคนของเฟิงอวิ๋นซิว
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวเย้ยหยันว่า “ท่านหัวหน้าตำหนักจะรังแกผู้น้อยแย่งชิงวิชาหุ่นเชิดอย่างนั้นเหรอ? กิริยาท่าทางเช่นนี้มันดูแย่เกินไปจริง ๆ”
“นายน้อยอวิ๋นซิว นี่นายน้อยพูดสิ่งใดออกมา! ท่านหัวหน้าตำหนักกำลังคิดเผื่อแดนตะวันออกอยู่นะ” ปรมาจารย์จางก็เริ่มเรียกร้องความยุติธรรมให้กับไป๋อู๋ห่าย
“การทำลายล้างสำนักหุ่นปีศาจในครั้งนี้ ตำหนักตงจี๋ของพวกเราก็ลงมือแล้ว วิชาหุ่นเชิดนั่นก็ควรจะเป็นของพวกข้าไม่ใช่เหรอ ต่อให้อวิ๋นซิวจะมอบมันให้กับผู้นำตระกูลมู่ แต่ข้าในฐานะที่เป็นหัวหน้าตำหนักและทุกคนทั้งตำหนักตงจี๋ก็ไม่มีทางยอม”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไม่สนว่าท่านจะยอมหรือไม่! อย่างไรเสียข้าก็ไม่มีทางให้ท่านแน่นอน”
“เจ้าสาวน้อย ความตายจะมาเยือนอยู่แล้วยังมีหน้ากล้ากล่าววาจาเช่นนี้กับท่านหัวหน้าตำหนักอีก” ปรมาจารย์จางกล่าวอย่างดุดัน
เขาคิดว่าคนเหล่านั้นที่หอหมอปีศาจรับสมัครมาได้แยกย้ายกันจากไปแล้ว ในตอนนี้คนของหอหมอปีศาจก็มีเพียงแค่มดปลวกขั้นมหาจัก
