ไป๋อู๋ห่ายกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว
จื่อโยวยิ้มพลางกล่าวว่า “สมคบอันใดหรือ! เห็น ๆ กันอยู่ว่าพวกเรามีความสัมพันธ์เกี่ยวดองกัน คนงาม ใช่หรือไม่ล่ะ?”
ซิงเฉินกล่าวเสียงเย็นชาว่า “จื่อโยว เจ้าพูดจาไร้สาระมากเกินไปแล้ว ฆ่าพวกมันให้หมดเถอะจะได้จบสิ้น!”
จื่อโยวส่ายหน้าพลางกล่าว “ช่างน่าเสียดายจริง ๆ! ฆ่าไม่ได้”
สายตาอันเย็นยะเยือกของจื่อโยวจับจ้องไปที่ไป๋อู๋ห่าย ชั่วครู่หนึ่งไป๋อู๋ห่ายก็รู้สึกราวกับถูกงูพิษจับจ้องก็มิปาน
จื่อโยวพุ่งเข้าหาไป๋อู๋ห่ายอย่างไม่รีรอ
ไป๋อู๋ห่าย หัวหน้าตำหนักตงจี๋หนึ่งในกองกำลังระดับสามแห่งดินแดนสี่ทิศไม่อาจฆ่าได้ แต่หากจะทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ก็คงจะไม่เป็นไรหรอกกระมัง! ไม่ให้ถึงตายก็ได้!
ตูม! จื่อโยวชิงลงมือก่อน เปิดฉากการต่อสู้ในครั้งนี้
ครั้นแล้วทั้งสองฝ่ายจึงได้ต่อสู้กัน และเฟิงอวิ๋นซิวก็ลงมือแล้วเช่นกัน
“นายน้อยอวิ๋นซิว นึกไม่ถึงว่าท่านจะช่วยคนนอก”
“เฉียนซีไม่ใช่คนนอก พวกเจ้าจะถอยหรือจะตาย!” เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวเสียงขรึม
ปัง ปัง ปัง!
มีหอปี้ลั่วเพิ่มมาเช่นนี้ เดิมทีที่ทั้งสองฝ่ายมีพลังความแข็งแกร่งห่างชั้นกัน แต่ตอนนี้กลับสูสีกันแล้ว
ในตอนนี้เอง หัวหน้านักปรุงยาอย่างปรมาจารย์จางก็พุ่งออกไป และเป้าหมายของเขาก็คือมู่เฉียนซี
พรสวรรค์ของมู่เฉียนซีทำให้เขาอิจฉาริษยาเป็นอย่างมาก อีกทั้งหมอปีศาจผู้ที่เหยียบเขาในงานการประลองการปรุงยาในครั้งนั้นอีก มันยิ่งทวีความโกรธแ
