“พุ่งออกไปก่อน!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง! มู่ซานและพวกลองโจมตีเปิดจากด้านนอก แต่ก็ไม่ได้ผล
“ท่านมู่ซาน ยอดฝีมือขั้นสูงสุดก็ยากที่จะทำลายประตูนี้ได้ ใต้หล้านี้ผู้ที่สามารถทำลายได้คาดว่าจะมีเพียงไม่กี่คนแล้ว”
และยอดฝีมือขั้นสูงสุดในดินแดนสี่ทิศนี้ก็คือหัวหน้าตำหนักเป่ยหาน และหัวหน้าตำหนักตงจี๋
ทว่า ด้วยสถานะเช่นนั้นของพวกเขา ใช่ว่าจะเชิญมาได้ง่าย ๆ
มู่เฉียนซีและพวกพุ่งออกมาจากการโจมตีของอาวุธลับก้อนหินเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว
พวกเขาไม่ทันได้หยุดเหนื่อย เกรงว่าก้อนหินเมื่อครู่เหล่านั้นจะเป็นเพียงแค่อาหารเรียกน้ำย่อยเท่านั้น
อันตรายที่แท้จริง คาดว่าจะรออยู่ข้างหน้า
พวกเขารีบเดินมุ่งหน้าไป และพบว่าที่กว้างด้านหน้ามีสัตว์หุ่นเชิดศิลาโลหิตอยู่สี่ตัว
แววตาที่ไร้ความรู้สึกและจิตวิญญาณสี่คู่นั้น ในตอนนี้ก็ได้แผ่ซ่านแสงสีเลือดออกมา
และในตอนนี้เอง พวกมันก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว
ในขณะที่เคลื่อนไหวนั้นแสงสีเลือดก็ได้แผ่ซ่านออกมาด้วย แสงนั้นได้ตัดพื้นใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาอย่างง่ายดายราวกับตัดเต้าหู้ก็มิปาน
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะหลบหลีก แต่สัตว์หุ่นเชิดศิลาโลหิตนี้ก็ทำให้พวกเขาบาดเจ็บสาหัสได้
เฟิงอวิ๋นซิวพุ่งไปอยู่ด้านหน้าสุด และพลังของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง
เขากล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “เฉียนซี ข้าขวางพวกมันไว้ตรงนี้เอง เจ้ารีบหาทางออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด”
สัตว์หุ่นเชิดศิลาโลหิตสี่ตัวนี้แต่ละตัวไม่ได้อ่อนแอไปก
