ผูกมัดชิงอิ่งเอาไว้อีกครั้ง
ลำแสงสีดำนั้นได้กลายเป็นกระบี่เล่มใหญ่เล่มหนึ่งขนาดเทียบเท่ากับร่างมนุษย์ และได้แขวนอยู่บนตำแหน่งหัวใจของชิงอิ่ง
“ความพิเศษของเจ้า นอกจากหน้าตาที่งดงามของเจ้าแล้ว เจ้าก็ยังมีหัวใจที่เต้นได้อีกด้วย ข้าจะควักหัวใจของเจ้าออกมาดูเดี๋ยวนี้แหละนะ”
กระบี่เล่มนั้นร่วงตกลงมายังตำแหน่งหัวใจของชิงอิ่ง
เจ้าหมอนี่ได้ทำลายหน้ากากที่เฉียนมอบให้เขาพังลงแล้ว
เขาจะยอมให้เจ้าหมอนี่ทำลายหัวใจที่สำคัญที่เฉียนมอบให้เขาได้อีกอย่างไรกัน
ดวงตาที่นิ่งสงบคู่นั้นของชิงอิ่งพลันล้ำลึกขึ้น ดวงตาคู่นี้เงียบสงัดและอันตรายราวกับได้เห็นการเปลี่ยนแปลงมามากมายนับไม่ถ้วนมากกว่าหมื่นพันปีก็มิปาน
พรวด! ค่ายกลนี้ได้รวมตัวกันเป็นแสงกระบี่ ซึ่งมันสามารถทำลายร่างของหุ่นเชิดได้เลย
และร่างของชิงอิ่งก็ไม่มีข้อยกเว้น!
แสงกระบี่สีดำได้แทงทะลุร่างของชิงอิ่ง
แต่เนื่องจากเขาเป็นหุ่นเชิด แน่นอนว่าจึงไม่มีเลือดไหลออกมา
เมื่อหัวใจของชิงอิ่งถูกแทงจนทะลุ มู่เฉียนซีก็รู้สึกเจ็บปวดหัวใจขึ้น ชั่วครู่หนึ่งสีหน้าของนางก็ซีดเผือดลง
จวินโม่ซีกับเฟิงอวิ๋นซิวรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของมู่เฉียนซี พวกเขากล่าวถามด้วยความเป็นห่วงว่า “เจ้าเป็นอะไรไป?”
“ข้ากับชิงอิ่งมีพันธสัญญาต่อกัน ข้ารู้สึกเหมือนกับเกิดเรื่องขึ้นกับชิงอิ่งแล้ว ต้องรีบหาเขาให้เจอโดยเร็วที่สุด”
วืด ปัง! พลุส่งสัญญาณถูกจุดขึ้นแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “ทางด้านนั้น
