ิดที่ดีเลิศเช่นนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าจะสวมหน้ากากบดบังใบหน้า หรือว่า เจ้าจะไม่พอใจในหน้าตาของเจ้า”
มือของราชาหุ่นสัมผัสลงบนหน้ากากของชิงอิ่ง
เดิมทีแล้วชิงอิ่งรังเกียจที่จะพูดจากับเขา แต่ราชาหุ่นกลับต้องการจะแตะต้องหน้ากากของเขาเช่นนี้ เขาจึงตะคอกออกมาด้วยสุ้มเสียงเย็นชา “หยุดนะ!”
หน้ากากนี้เฉียนเป็นคนสวมให้เขาด้วยตัวเอง ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ห้ามแตะต้อง
เห็นได้ชัดว่าราชาหุ่นนั้นไม่ทำในสิ่งที่เขาต้องการ!
แกร่ก! แกร่ก! ราชาหุ่นเพียงแค่ลงมือเพียงเล็กน้อย หน้ากากไม้นี้ก็แตกทันที
ดวงตาของชิงอิ่งพลันเย็นชาขึ้น เขาทำหน้ากากที่เฉียนสวมให้พังลงแล้ว
และเมื่อราชาหุ่นได้เห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากนั้นเข้า เขาก็ตกตะลึงพรึงเพริดไปชั่วขณะ
ใบหน้านั้นงดงามอย่างไร้ที่เปรียบดุจดั่งภาพวาดหมึกก็มิปาน
นึกไม่ถึงเลยว่าหุ่นเชิดจะหน้าตางดงามได้ถึงเพียงนี้ นี่เป็นสิ่งที่เกินจินตนาการของราชาหุ่นมาก
ราชาหุ่นกล่าวด้วยความตกใจว่า “เจ้าเป็นหุ่นเชิดที่พิเศษจริง ๆ”
“ข้าอดใจรอที่จะศึกษาหุ่นเชิดอย่างเจ้าไม่ไหวแล้วล่ะ”
หลังจากที่ราชาหุ่นกล่าวจบ เขาก็เริ่มวาดค่ายกลต่าง ๆ ข้างกายชิงอิ่ง เขาศึกษาเกี่ยวกับหุ่นเชิดมามากมาย
และในตอนนี้ดวงตาของชิงอิ่งก็เย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ เขาจ้องมองไปที่ราชาหุ่นราวกับจะฆ่าให้ตายก็มิปาน
ราชาหุ่นปีศาจคิดว่าชิงอิ่งตกอยู่ในกำมือของเขา และไม่สามารถหนีรอดไปได้แล้ว
ค่ายกลบริเวณรอบ ๆ ได้แผ่ลำแสงสีดำออกมา และได้
