ย แต่ละคนเสนอออกมาเพื่อให้มู่เฉียนซีได้ตัดสินใจ
มู่เฉียนซีกล่าว “รอบนี้ ข้าเลือกหัวใจดอกไม้ทะเล ยาต่อชะตาชีวิตเม็ดนี้เป็นของท่านปรมาจารย์ท่านนี้แล้ว”
“รอบต่อไปเริ่มได้!”
พวกเขาไม่รู้เลยว่ามู่เฉียนซีหลอมยาลูกกลอนออกมาเท่าใด อาจจะหลอมออกมาสองสามเม็ดก็ได้ ดังนั้นจึงต้องลงมืออย่างรวดเร็ว มิเช่นนั้น ต่อให้มีสมุนไพรที่ยอดเยี่ยมเพียงใดก็ไม่อาจแลกมาได้แล้ว
คนเหล่านี้เอาสมุนไพรมากมายหลายชนิดที่พยายามหามาได้อย่างยากเย็นออกมา จวินโม่ซียืนมองเหตุการณ์นี้อยู่ชั้นบน
จวินโม่ซีพึมพำเสียงเบาว่า “สาวน้อยผู้นี้ช่างเป็นแม่ค้าหน้าเลือดจริง ๆ หากำไรด้วยวิธีที่ดีกว่านี้สักหน่อยไม่ได้หรือยังไง ฝีมือการปรุงยายอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ยังจะมาแย่งงานข้าอีก”
มู่เฉียนซีขายยาอย่างมีความสุขจนนางสังเกตไม่เห็นถึงอันตรายที่ซ่อนตัวอยู่
ในขณะที่อันตรายนั้นเข้ามาใกล้ตัวนาง เงาร่างร่างหนึ่งก็กระโจนออกไปอย่างไร้ซึ่งสุ้มเสียงจนไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นเลย
คนผู้นั้นก็คือชิงอิ่ง!
“ที่แท้ก็เป็นหุ่นเชิดผู้จงรักภักดีนี่เอง ข้าคิดว่าเจ้าไม่เหมือนกับหุ่นเชิดทั่ว ๆ ไป เหตุใดเจ้าถึงยอมให้สาวน้อยผู้มีพลังอ่อนแอผู้นั้นควบคุมเจ้าอยู่ได้ล่ะ?”
คนผู้นี้สวมชุดคลุมยาวสีดำ และได้ปิดหน้าเอาไว้ เขากล่าวกับชิงอิ่งด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมและแหบแห้ง
ตูม! ชิงอิ่งตอบคำถามนี้ของเขาไปคราหนึ่ง นั่นก็คือการโจมตี!
คนชุดดำรีบหลบ “ข้าสามารถทำให้เจ้าคืนสู่อิสระได้
