ปรมาจารย์ไป๋อวิ๋นเองก็เพิ่งจะเห็นสถานการณ์เช่นนี้เป็นครั้งแรก สายตาของเขาจ้องมองไปที่ท่าทางการเคลื่อนไหวอันงดงามสมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติของคนผู้นั้น เขารู้สึกว่าบริเวณรอบ ๆ ได้ก่อตัวขึ้นเป็นทุ่งสมุนไพร พร้อมกันนั้นเขาก็คิดว่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นนี้ล้วนแต่สมเหตุสมผลแล้ว
ถึงแม้ว่าผู้บำเพ็ญภูตคนอื่น ๆ จะไม่รู้ว่าเหตุใดนักปรุงยาเหล่านี้ถึงได้กลายเป็นเช่นนี้ แต่พวกเขาก็รับรู้ได้จริง ๆ ว่าหมอปีศาจผู้นี้แข็งแกร่งและเก่งกาจมาก!
แม้แต่มู่เฉียนซีเองก็อดที่จะพึมพำไม่ได้ “ปีศาจชัด ๆ!”
นิรันดร์เป็นปีศาจผู้หนึ่งจริง ๆ!
แทบทุกคนล้วนตกอยู่ในความตื่นตะลึงนี้ มีเพียงคนเดียวที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในตอนนี้ก็คือนิรันดร์
หลังเวลาได้ผ่านไปครู่หนึ่ง จู่ ๆ ท้องฟ้าพลันมืดครึ้มขึ้นทำให้ทุกคนได้สติกลับมา
ตูม! เสียงสะท้านฟ้าสะเทือนดินดังขึ้น มังกรสีเงินพุ่งลงมาจากท้องฟ้า
ทุกคนต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “อัสนีภัย! นี่…ยาลูกกลอนที่เขาหลอมทำให้เกิดอัสนีภัยขึ้น!”
“ทำให้เกิดอัสนีภัยได้ อย่างน้อยก็เป็นยาขั้นสวรรค์ระดับเก้า!”
“ยาระดับเก้า มันต้องเป็นยาระดับเก้าที่ไม่ธรรมดาแน่!”
ตูม! เสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น
มังกรสีเงินพุ่งลงมาอย่างรุนแรงและรวดเร็ว นิรันดร์ให้มังกรสีเงินนี้กลืนกินเม็ดยาลูกกลอนนี้ไปโดยไม่แม้แต่จะกระพริบตา
อัสนีเล็ก ๆ นี้ยังอยากทำลายยาลูกกลอนที่เขาหลอม ช่างประเมินเขาต่ำเกินไปแล้ว
นิรันดร์นิ่งและสงบเ
