าศักดิ์สิทธิ์ได้ และเกรงว่าท่านธิดาศักดิ์สิทธิ์จะต้องนอนพักผ่อนเป็นเวลาสิบวันหรือครึ่งเดือนเป็นอย่างน้อย” ดวงตาของมู่เฉียนซีเย็นยะเยือก
ไป๋เหยียนเอ๋อร์รีบร่นตัวถอยหลังไปหลายก้าว “เจ้า…”
เมื่อนึกถึงวันนั้นที่นางกลายเป็นหัวหมู สีหน้าของนางก็ซีดเผือดลงทันใด มู่หรงเฉียนเยี่ยผู้นั้นกับมู่เฉียนซีน่ากลัวไม่ต่างกันเลย
หากนางไม่รู้ว่าพี่ชายของมู่เฉียนซีชื่อมู่ชิงเฉิน นางก็คงคิดว่ามู่หรงเฉียนเยี่ยนั้นเป็นพี่ชายของมู่เฉียนซีไปแล้ว
อาถิงกล่าว “ไปเถอะ! อย่ามัวแต่เสียเวลากับหญิงสาวผู้น่ารังเกียจอยู่เลย”
อาถิงจูงมู่เฉียนซีเดินจากไป ไม่แม้แต่จะเหลือบมองไป๋เหยียนเอ๋อร์เลยสักนิด
อาถิงพูดเสียงดังมาก ทุกคนที่อยู่ในสนามประลองล้วนแต่ได้ยินทั้งสิ้น
ว่ายังไงนะ! หมอปีศาจพูดว่าท่านธิดาศักดิ์สิทธิ์เป็นหญิงผู้น่ารังเกียจอย่างนั้นเหรอ!
ผู้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้อย่างเขา ก็คงจะไม่กล่าววาจาอย่างไร้เหตุผลไร้ที่มาหรอกกระมัง!
จู่ ๆ พวกเขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าคำพูดของธิดาศักดิ์สิทธิ์เมื่อครู่นั้น มันอาจจะฟังดูดี น้ำเสียงอาจจะอ่อนโยน แต่กลับดูเหมือนว่าจะทำให้พวกเขาเข้าใจผิดก็มิปาน
เมื่อได้เห็นแววตาที่แสดงความสงสัยเหล่านี้จับจ้องมา ไป๋เหยียนเอ๋อร์ก็ยิ่งโกรธเกรี้ยวมากขึ้น
ไป๋อู๋ห่ายกล่าว “เหยียนเอ๋อร์ ตอนนี้อย่าได้ไปล่วงเกินมู่เฉียนซีก่อน เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง”
ไป๋เหยียนเอ๋อร์ได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกโกรธจนแทบจะกระอักเลือด
