เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วและผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่บนเวทีการแข่งขันนั้นก็ได้ปรุงยาเสร็จเรียบร้อยแล้ว
มีส่วนน้อยที่ล้มเหลวและตัดสินใจที่จะยอมแพ้ไป แต่มู่เฉียนซียังคงพยายามปรุงยาเพื่อชัยชนะ
เมื่อเห็นว่าเวลาสิ้นสุดใกล้เข้ามา รอยยิ้มบนใบหน้าของปรมาจารย์จางก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
“เปล่าประโยชน์! มันไม่ทันแล้ว!”
ตุม ตุม ตุม! เมื่อเสียงกลองดังขึ้น ปรมาจารย์จางแทบรอไม่ไหวที่จะขึ้นไปบนเวทีประลองเพื่อประกาศตำแหน่งของบุคคลที่พ่ายแพ้ในการปรุงยา
แต่เขายังไม่ทันได้กล่าวอะไร ก็มีกลิ่นยากระจายออกมาจากในหม้อยาของมู่เฉียนซี จนอบอวลไปทั่วสถานที่แข่งขันหรือแม้กระทั่งกระจายออกไปนอกสถานที่แห่งนี้
เมื่อพวกเขาได้กลิ่นหอมของยานี้ ทุกคนต่างก็ตะลึงงัน
พร้อมกันนั้นพวกเขาก็รู้สึกได้ว่าตนเองนั้นผ่อนคลายลง ความแข็งแกร่งทางพลังจิตวิญญาณก็เปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย
“การรวมกันของวิญญาณสมุนไพร การผสมผสานของวิญญาณสวรรค์ ปาฏิหาริย์ในตำนาน เป็นเรื่องจริง”
“จริงด้วย คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เห็นปาฏิหาริย์เช่นนี้”
“สาวน้อยผู้นี้เป็นผู้มีพรสวรรค์พิเศษ”
นักปรุงยาที่หยิ่งยโสมาโดยตลอด แต่ตอนนี้แม้แต่ยอดปรมาจารย์นักปรุงยาเหล่านั้นที่มีชีวิตอยู่มาหลายพันปี เวลานี้ก็ยังต้องชื่นชมหญิงสาวที่สวมชุดสีม่วงผู้นั้นจากก้นบึ้งของหัวใจ
ในขณะที่ทุกคนประหลาดใจ นิรันดร์ยิ้มและกล่าวว่า “ที่รักยังขาดความชำนาญเล็กน้อย! แต่อย่างไรในช่วงเวลาสั้น ๆ
