่ง นึกไม่ถึงว่าจะขวางกลุ่มนักฆ่ายอดมือสังหารของเขาได้ ช่างน่ากลัวยิ่งนัก
“ท่านหัวหน้าตำหนัก ภายในหอหมอปีศาจได้ติดตั้งอาวุธลับและพิษเอาไว้ขอรับ เข้าไปโจมตีได้ยากมาก พวกเราพยายามอย่างสุดความสามารถแล้วขอรับ”
ถึงแม้ว่าจะหนีรอดกลับมาได้ แต่สีหน้าของพวกเขากลับยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ
“ท่านหัวหน้าตำหนัก หอหมอปีศาจนี้ เกรงว่าจะให้พวกมันพัฒนาต่อไปไม่ได้อีกแล้วละขอรับ มิเช่นนั้นมันต้องรับมือได้ยากยิ่งกว่าสำนักหุ่นปีศาจเป็นแน่” ผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่อยู่ในตำหนักกล่าวขึ้น
“ข้าจะไปที่หอหมอปีศาจด้วยตัวข้าเองสักครั้ง ข้าก็อยากจะรู้นักว่าหอหมอปีศาจมันจะเก่งกาจสักเพียงใด”
พลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้าแผ่ซ่านออกไปทั่วทั้งเมืองตงจี๋
คนส่วนใหญ่ในเมืองตงจี๋นั้นล้วนแต่คุ้นเคยกับพลังนี้มาก “พลังของท่านหัวหน้าตำหนักตงจี๋!”
“ผู้ใดกันที่ทำให้ท่านหัวหน้าหนักโกรธเกรี้ยวได้ถึงเพียงนี้!”
“……”
ครั้นแล้ว ไป๋อู๋ห่ายก็พรวดพราดมาที่หอหมอปีศาจเช่นนี้ เฟิงอวิ๋นซิวและมู่เฉียนซีก็รับรู้ได้แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “ข้านึกว่าไป๋อู๋ห่ายจะทำเงินให้ข้าได้อีกสักหน่อย นึกไม่ถึงเลยว่าจะมาด้วยตัวเองเช่นนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะเจ้าเล่ห์ เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว แต่ก็ไม่ได้จับตัวยากถึงเพียงนั้น”
“ชิงอิ่ง ต้องกวนเจ้าอีกครั้งแล้ว”
ความจริงแล้วหอหมอปีศาจของพวกเขานั้นไม่มียอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิระดับเก้าอยู่เลย แต่ก็มีชิงอิ่งอยู่ไม่ใ