ในขณะที่ผู้อาวุโสอู้ซานกำลังจะลงมือโจมตี พลังสีดำพลังหนึ่งก็ได้ขวางพลังของเขาเอาไว้
มู่เฉียนซีรับรู้ได้ว่ามีพลังมืดสลัวพลังหนึ่งแผ่ซ่านอยู่บริเวณรอบ ๆ นี่ไม่ใช่พลังของจิ่วเยี่ย แต่เหมือนกับพลังของ…
ทันใดนั้นเอง เงาร่างสีเขียวร่างหนึ่งก็ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้ามู่เฉียนซี ใบหน้าอันมีเสน่ห์นั้นทำให้สตรีทุกคนเป็นต้องอิจฉาจนมิอาจห้ามใจได้
“ข้าได้ยินเหมือนมีคนตะโกนปาว ๆ ว่าจะฆ่าคนงาม ข้าควรจะขอบคุณพวกเจ้าเช่นไรดีนะ?” น้ำเสียงอันมีเสน่ห์หาใดเปรียบนี้กลับแฝงไปด้วยความอันตราย
ดวงตาของผู้อาวุโสอู้ซานหดลงทันใด “ทะ ท่าน ท่านจื่อโยว ท่าน ท่านมาอยู่ที่ดินแดนสี่ทิศได้อย่างไร”
การแสดงออกของผู้อาวุโสอู้ซานนั้นราวกับเห็นผีก็มิปาน และเขาก็ไม่กล้าโจมตีเฟิงอวิ๋นซิวต่อแล้ว อีกทั้งยังร่นตัวถอยหลังไปหลายก้าวอีกด้วย
ท่านจื่อโยว ถึงแม้ว่าคนผู้นี้จะไม่ได้น่ากลัวเท่ากับองค์ชายจิ่วเยี่ย แต่เขาก็เปรียบเสมือนดาวมฤตยูดวงหนึ่งก็มิปาน
ผู้อาวุโสอู้ซานมองมู่เฉียนซีที่ถูกท่านจื่อโยวปกป้องอยู่ข้างหลัง นี่นางช่างเป็นสตรีที่งดงามเป็นหนึ่งไม่เป็นสองรองผู้ใดเลยจริง ๆ
ท่านจื่อโยวโปรดปรานสตรีผู้งดงาม ผู้คนทั่วทั้งแดนนรกล้วนแต่รู้กันดี
ผู้อาวุโสอู้ซานกล่าว “ท่านจื่อโยว ข้าไม่รู้ว่าแม่นางผู้นี้เป็นดวงใจของท่าน เมื่อครู่การกระทำของข้าไร้มารยาทไปมาก ข้าผิดไปแล้ว ข้าจะชดใช้ให้ ได้โปรดท่านจื่อโยว ค่อก ค่อก ค่อก…”
“นี่เจ้าต้องการจะฆ่าข้
