าอย่างนั้นเหรอ?”
จู่ ๆ จื่อโยวก็เดินไปตรงหน้าผู้อาวุโสอู้ซาน และบีบคอเขา
นางคือดวงใจของเยี่ยต่างหากล่ะ! โชคดีที่เยี่ยไม่ได้ยินคำพูดจาเหลวไหลของเจ้าหมอนี่ มิเช่นนั้นเยี่ยต้องสับร่างเขาเป็นหมื่นชิ้นพันชิ้นแน่
ค่อก ค่อก ค่อก! ผู้อาวุโสอู้ซานมองจื่อโยวอย่างสิ้นหวัง เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดจื่อโยวถึงต้องลงมือฆ่าเขา
เขาทำอันใดผิดไป?
จื่อโยวกล่าวด้วยความเย็นชาว่า “ข้าขอเตือนเจ้าเอาไว้นะ เรื่องบางเรื่องเจ้าจะมาพูดจาเหลวไหลไม่ได้ ระวังจะตายเพราะปาก!”
จะอ้อนวอนร้องขอชีวิตในตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์แล้ว ทำได้เพียงแค่ตอบโต้กลับไปเท่านั้น!
พลังสีดำที่สามารถคุมขังชิงอิ่งได้นั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่ทันทีที่จื่อโยวโบกมือขึ้น ตรงหน้าก็ปรากฏหลุมดำหลุมหนึ่ง
พลังของผู้อาวุโสอู้ซานถูกหลุมดำนั้นของจื่อโยวกลืนกินเข้าไปแล้ว จื่อโยวกล่าวเย้ยหยันว่า “พลังเพียงเล็กน้อยแค่นี้ คิดจะสู้กับคนอย่างข้า เจ้าช่างคิดเพ้อฝันเกินไปแล้ว!”
กร่อก! ทันทีที่มือของจื่อโยวเคลื่อนไหวก็ได้บีบคอเขา ยกร่างของเขาขึ้นและเหวี่ยงเข้าไปในหลุมดำนั้น
ครั้นแล้ว ผู้อาวุโสอู้ซานก็ได้อันตรธานหายไปต่อหน้าทุกคนอย่างสมบูรณ์ จื่อโยวกล่าวด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ว่า “ช่างทำให้มือของข้าสกปรกจริง ๆ”
จื่อโยวกำจัดผู้อาวุโสอู้ซานไปได้แล้ว บริเวณโดยรอบก็เงียบสงัดเป็นเป่าสาก
นึกไม่ถึงว่าผู้อาวุโสอู้ซานจะถูกบุรุษผู้มีเสน่ห์ผู้นี้ฆ่าได้ภายในชั่วพริบตา ฆ่าภายใน
