็จ”
นักปรุงยาเหล่านี้กล่าว “นายน้อยอวิ๋นซิวคอยระวังตัวอยู่ตลอดเวลา ซึ่งนั่นไม่ได้มีเวลาให้พวกเราลงมือเลย และถึงต่อให้พวกเราไม่ได้ลงมือ แต่ด้วยพลังความสามารถของผู้อาวุโสอู้ซานแล้วก็เพียงพอที่จะประมือกับนายน้อยอวิ๋นซิวไม่ใช่หรือ? ขอให้ผู้อาวุโสอู้ซานไว้ชีวิตพวกเราด้วยเถอะ!”
“พวกเจ้าไสหัวออกมาเถอะ!” ผู้อาวุโสอู้ซานคิดที่จะปล่อยพวกเขาไปจริง ๆ อย่างไรเสียก็ได้รับการฝากฝังมาจากทั้งทางเจ้าตำหนักและหัวหน้านักปรุงยา!
นักปรุงยานั้นเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง ผู้ที่สามารถปรุงยาจนได้เป็นยอดปรมาจารย์นักปรุงยานั้นมีอยู่น้อยเหลือเกิน พวกเขาจะไม่ยอมสิ้นเปลืองทรัพยากรด้วยการฆ่าทิ้งไปอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นคนเหล่านี้ยังเป็นคนของพวกเขาอีก
“บ้าจริง!” นักปรุงยาเหล่านี้ได้กลับลำเสียแล้ว ทำให้สีหน้าของคนอื่น ๆ นั้นแย่ลงไปกว่าเดิมอีก
ผู้อาวุโสอู้ซานกล่าว “เอาละ ในตอนนี้สามารถ…”
ยังไม่ทันที่เขาจะกล่าวจบ เงาร่างสีเขียวเงาหนึ่งก็ได้พุ่งไปทางเขา นิ้วมือที่เห็นข้อต่อของกระดูกอย่างชัดเจนนั้นได้ตบกวาดไปทางลำคอของผู้อาวุโสอู้ซาน!
ผู้ที่ลงมือนั้นก็คือชิงอิ่ง!
จะจับโจรก็ต้องจับหัวหน้ามันก่อน ฆ่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเสียก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที
“เจ้า…” ดวงตาของผู้อาวุโสอู้ซานพลันหรี่เล็กลง เขาเองก็นึกไม่ถึงว่าฝ่ายตรงข้ามจะซุ่มซ่อนยอดฝีมือเช่นนี้เอาไว้
เขาหลบหลีกไปอย่างลำบากและได้แผ่ซ่านพลังอันไพศาลออกมาพร้อมประมือกับช