ตุอัคคีก็โจมตีออกไปพร้อมกัน
พวกเขาป้องกันอย่างบ้าคลั่งเพื่อไม่ให้มู่เฉียนซีเกิดอันตราย ทว่า ความเร็วของพวกเขากลับไม่เร็วเท่าโหวหมิงผู้ที่เข้าไปใกล้มู่เฉียนซีแล้ว
“นายท่าน!” เสี่ยวหงกับอู๋ตี้ก็ตื่นตระหนกขึ้น แต่ความแข็งแกร่งของหุ่นเชิดสองตัวที่พวกเขากำลังรับมืออยู่นั้นไม่ได้อ่อนแอเลย พวกเขาจึงไม่อาจปลีกตัวไปได้
และในขณะที่โหวหมิงกำลังจะโจมตีคร่าชีวิตมู่เฉียนซีด้วยฝ่ามือนั้น จู่ ๆ การโจมตีของเขากลับไม่เป็นผล
ระยะห่างของเป้าหมายมีความคลาดเคลื่อนมาก ความผิดพลาดเช่นนี้ไม่มีทางที่จะเกิดขึ้นกับยอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิได้
โหวหมิงจงใจจะปล่อยมู่เฉียนซีไปอย่างนั้นเหรอ?
เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้น!
จากนั้น คนอื่นต่างก็ส่งเสียงตื่นตระหนกขึ้น
“หะ เหตุ เหตุใดข้าถึงมองไม่เห็นแล้ว”
“เกิดอันใดขึ้นกับดวงตาของข้า?”
“เหตุใดถึงได้มืดไปหมด ข้ามองไม่เห็นอันใดเลย?”
คนของสำนักหุ่นปีศาจเหล่านี้ทั้งหมดล้วนแต่กลายเป็นคนตาบอดอย่างไรอย่างนั้น ตอนนี้พวกเขานั้นมองไม่เห็นสิ่งใดเลย
เมื่อได้เห็นท่าทางที่มองไม่เห็นของโหวหมิง แสงเย็นก็วาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี การโจมตีของกระบี่ก็ได้พุ่งออกไปคราหนึ่ง
“มังกรเพลิงสังหาร!”
ยอดฝีมือผู้บำเพ็ญภูต ผู้ฝึกยุทธ์ ต่อให้ดวงตาจะมองไม่เห็น แต่ก็มีการรับรู้ต่ออันตรายได้
โหวหมิงรีบหลบหลีก ถึงแม้ว่าจะสามารถหลบหลีกการโจมตีนี้ได้ แต่เขาก็มองไม่เห็นอะไรเลย และแน่นอนว่าสิ่งนี้ถือเป็นกา
