ก่อนเถิด!”
มู่เฉียนซีโกรธกริ้วขึ้นมาบ้างแล้ว “เฟิงอวิ๋นซิว เจ้าหมายความว่าอย่างไร เจ้าใช้ประโยชน์จากข้าเสร็จก็จะไล่ข้าไปหรือ? ข้าจะบอกเจ้าให้ว่าข้ามิได้อยู่เพื่อปกป้องเจ้า ข้าอยู่เพื่อปกป้องซวนอีที่น่ารักต่างหาก”
สีหน้าของซวนอีมืดครึ้ม น่ารัก! เด็กสาวนี่กลับกล่าวว่าเขาน่ารัก!
ด้วยการปฏิเสธอย่างแข็งกร้าวของมู่เฉียนซีอีกทั้งยังหาเหตุผลเช่นนี้ออกมา จึงทำให้เฟิงอวิ๋นซิวไม่สามารถที่จะทำให้นางจากไปได้
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “เจ้าจะต้องระวังตัวให้มาก”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบ “ข้ามีชิงอิ่งอยู่ อีกทั้งยังมีเสี่ยวหงและอู๋ตี้ ผู้ที่ควรจะต้องระวังคือเจ้าถึงจะถูก”
และแล้วพวกเขาก็ได้ออกเดินทางต่อ แสงบนฟ้านั้นเริ่มมืดลงไปทุกที เช่นนี้แล้วนับเป็นโอกาสที่ดีนักต่อการซุ่มจู่โจม
ฟึ่บ ฟึ่บ!
ในความมืดนั้นหุ่นเชิดไร้ซึ่งลมหายใจ ไร้ซึ่งหัวใจที่เต้นอยู่ ไร้ซึ่งพลังวิญญาณและพลังชีวิต มันเหมือนดั่งอากาศธาตุก็มิปาน จึงทำให้ยากนักที่จะสามารถตรวจจับสัมผัสของมันได้
ไอ้เจ้าพวกนี้เรียกได้ว่าเป็นราชาแห่งการลอบโจมตีอย่างแน่นอน
แต่ทว่า……
มู่เฉียนซีได้กล่าวขึ้น “สองร้อยมี่ทางตะวันออกเฉียงใต้!”
“ทางใต้หนึ่งร้อยมี่!”
“แล้วก็…”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! หลังจากที่ซวนอีได้ยินสิ่งที่มู่เฉียนซีกล่าวออกมาแล้ว เขาก็พุ่งฝ่าออกไปในฉับพลัน
องครักษ์ซวนคนอื่น ๆ ก็ได้พุ่งตามไปโดยปริยาย และเป็นอย่างที่คาดเอาไว้ ที่ที่พวกเขาพุ่งเข้าไปก็ได้พบเข้าหุ่นเชิด
