เฟิงอวิ๋นซิวกินยานั้นเข้าไปโดยไม่กล่าวอะไรสักคำ จากนั้นก็หันไปกล่าวกับมู่เฉียนซี “ขอบคุณ เฉียนซี”
มู่เฉียนซีกล่าว “ยาเม็ดนี้ข้ามอบให้ซวนอี หากเจ้าต้องการที่จะขอบคุณก็ขอบคุณซวนอีก็พอแล้ว”
เมื่อซวนอีเห็นผู้เป็นนายของตนกินยานั้นเข้าไปแล้ว เขาเองก็กินยาอีกเม็ดเข้าไปได้อย่างสบายใจ
จากนั้นก็ได้มอบให้แก่เหล่าองครักษ์ซวนผู้อื่น ๆ หลังจากที่แบ่งยาให้แก่องครักษ์ซวนแล้วก็ไม่มีส่วนที่เหลือให้ผู้อื่นอีก
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “ซวนอี ปกติแล้วเจ้าจะมีเหตุผลนัก แต่ทว่าตอนนี้มันกลับดูไม่เข้าท่า”
หลังจากที่เฟิงอวิ๋นซิวและเหล่าองครักษ์ซวนได้กินยาเม็ดเข้าไปแล้ว สีหน้าของพวกเขาก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเจน แม้แต่การโคจรของพลังวิญญาณก็ลื่นไหลขึ้นมาไม่น้อย และแน่นอนว่าคนอื่น ๆ นั้นก็ได้เห็นเข้าแล้ว
มู่เฉียนซีได้นำยาเม็ดออกมาอีกขวดแล้วกล่าว “ท่านผู้อาวุโสสูงสุดอย่าได้ร้อนรนไป ยาเม็ดขวดนี้เป็นของท่านทั้งหมด”
นางนั้นได้พบหน้ากับผู้อาวุโสสูงสุดผู้นี้เพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น แต่ก็สามารถมั่นใจได้ว่าผู้อาวุโสผู้นี้นั้นอยู่ข้างเดียวกับเฟิงอวิ๋นซิว
ผู้อาวุโสสูงสุดรับยาเม็ดนั้นไปด้วยอาการยิ้มตาหยีแล้วกล่าว “เจ้าเด็กสาวผู้นี้ดียิ่งนัก”
ผู้อาวุโสสูงสุดรับยาเม็ดนั้นมา หลังจากที่ตนเองได้กินไปแล้วก็มิได้ส่งมอบให้ผู้ใด ทำให้ผู้อาวุโสผู้อื่น ๆ มองเขาอย่างกระหายอยากได้ออกมา
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “มองข้าทำไม? พวกเจ้าแน่จริงก็ไปข
