อีไปเก็บรวบรวมสมุนไพรวิญญาณ
ด้วยเห็นแก่ที่มู่เฉียนซีให้ความช่วยเหลือ แน่นอนว่าซวนอีจึงได้ทำตามที่นางขอ
เขาพึมพำกับตนเอง เด็กสาวผู้นี้ช่างน่ารังเกียจเช่นเดียวกันกับมู่หรงเฉียนเยี่ยนั่นจริง ๆ
รูปลักษณ์ภายนอกของทั้งสองนั้นต่างกันราวฟ้ากับดิน แต่ซวนอีกลับรู้สึกว่านิสัยประหลาดของทั้งสองนั้นคล้ายคลึงกันราวเป็นคนคนเดียวกันก็มิปาน
ความรู้สึกเช่นนี้ของเขานั้นรุนแรงกว่าของเฟิงอวิ๋นซิวเสียอีก
เมื่อซวนอีหาพบแล้วก็ได้กล่าวกับมู่เฉียนซี “ครานี้แม่นางมู่คงมิได้มาโดยบังเอิญหรอกกระมัง?”
“เจ้าสงสัยว่าข้ามีแผนการแอบแฝงอยู่?” มู่เฉียนซีเลิกคิ้วถาม
“ไม่ ข้าสงสัยว่าเจ้าตั้งใจมาเพื่อที่จะช่วยนายท่าน เจ้ารู้จักกับเจ้าเด็กมู่หรงเฉียนเยี่ยนั่น”
หากมิใช่เพราะทั้งสองมีรูปลักษณ์ที่ต่างกันเป็นอย่างมาก ซวนอีก็คงจะได้สงสัยว่ามู่หรงเฉียนเยี่ยนั้นเป็นฝาแฝดกับมู่เฉียนซีเสียแล้ว
เห็นได้ชัดเลยว่าหลังจากที่นายท่านได้พบนางแล้ว ความสามารถในการคิดอ่านนั้นก็ไม่สู้เมื่อก่อนหน้านี้ แต่กับมู่หรงเฉียนเยี่ยกลับไม่เป็นเช่นนั้น!
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “ใช่แล้ว! องครักษ์บางคนแบกผู้เป็นนายเอาไว้และทำในเรื่องให้ผู้เป็นนายเป็นสุข แม้ว่าจะเพื่อความปลอดภัยของผู้เป็นนาย แต่ถ้าหากเจ้าให้นายของเจ้ารู้เข้าละก็ เกรงว่าคงจะจบสิ้นเป็นแน่”
ซวนอีตะลึงค้าง ในที่สุดเขาก็เข้าใจในสิ่งที่เจ้าหนุ่มมู่หรงเฉียนเยี่ยกล่าวเสียทีว่าที่เขาบอกให้ทำเป็นไม่เ
