ปรมาจารย์จางได้เชิญยอดฝีมือที่สามารถเชิญได้ทั้งหมดมา ครั้งนี้เขาไม่มีทางเชื่อว่าจะขวางเหล่าองครักษ์ซวนไม่ได้
ภายนอกสวนน้ำแข็ง อุณหภูมิลดลงโดยฉับพลัน
มู่เฉียนซีถูกขวางอีกครั้ง นางยังไม่ทันได้เข้าไป ปรมาจารย์จางก็ได้นำยอดฝีมือจำนวนมากพรวดพราดเข้ามาเสียก่อน
“มู่หรงเฉียนเยี่ย ข้าขอแนะนำให้เจ้าล้มเลิกความคิดที่จะเอาสมุนไพรในสวนน้ำแข็งซะเถอะ สมุนไพรในที่แห่งนี้ ทันทีที่ไม่ได้รับความเย็นยะเยือกมันก็จะตายลงทันที เจ้าได้มันไปก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี” ปรมาจารย์จางเอ่ยปากกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านปรมาจารย์จาง นี่ท่านคิดจะฝ่าฝืนการเดิมพันอย่างนั้นเหรอ?”
“หากเป็นสมุนไพรวิญญาณอื่นข้าไม่ว่า แต่สมุนไพรในสวนน้ำแข็งแห่งนี้ข้ายอมไม่ได้เด็ดขาด มันไม่เกี่ยวกับการแพ้ชนะ ข้าในฐานะที่เป็นนักปรุงยาคนหนึ่ง ข้าไม่มีทางปล่อยให้เจ้าทำสมุนไพรวิญญาณอันล้ำค่าเหล่านี้เสียหายไปเป็นอันขาด” ปรมาจารย์จางกล่าวอย่างจริงจัง
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าชนะการประลอง นั่นหมายความว่าข้าสามารถเอาสิ่งใดก็ได้ที่ข้าต้องการ ท่านปรมาจารย์จาง ท่านรีบพาคนของท่านกลับไปเถอะ”
ปรมาจารย์จางกล่าว “ต่อให้ชื่อเสียงของข้าต้องแปดเปื้อน ข้าก็ยืนยันที่จะปกป้องรักษาสมุนไพรในสวนน้ำแข็งแห่งนี้เอาไว้”
มู่เฉียนซีกล่าวกับซวนอีว่า “ซวนอี เจ้าอย่าได้ต่อสู้แพ้พวกเขาล่ะ”
สีหน้าของซวนอีเคร่งขรึมลง ยอดฝีมือที่ปรมาจารย์จางพามาเหล่านี้ มีพลังที่ไม่อ่อนแอเลย
ซวนอีกล่าว “
