ลงมือ!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
พลันนั้นทั่วทั้งสวนน้ำแข็งก็ถูกปิดผนึกเอาไว้แล้ว
ปรมาจารย์จางก้าวเท้าพุ่งเข้าไปใกล้มู่เฉียนซีพลางกล่าว “เจ้าหนู ตอนนี้ทั่วทั้งสวนน้ำแข็งก็เหลือเพียงแค่เราสองคนแล้ว ไม่มีใครช่วยเจ้าได้แล้ว”
“สวนน้ำแข็งถูกปิดผนึกแล้ว ปรมาจารย์จางก็เข้าไปแล้วด้วย” สีหน้าของซวนอีพลันเปลี่ยนไป
ซวนอีกลัดกลุ้มใจเป็นอย่างยิ่ง “เจ้าหนุ่มนี้เหตุใดถึงไม่รู้จักใจเย็นลงหน่อย นึกไม่ถึงเลยว่าจะวิ่งพรวดเข้าไปคนเดียวเช่นนี้”
เขากล้ารับประกันได้เลยว่าปรมาจารย์จางนั้นเกลียดชังมู่หรงเฉียนเยี่ยจนอยากจะฆ่าเขาให้ตาย
ตอนนี้พวกเขาสองคนมีโอกาสได้อยู่กันตามลำพัง เช่นนั้น…
สีหน้าของไป๋อู๋ห่ายก็ไม่ค่อยจะดีนัก หวังว่าปรมาจารย์จางจะรู้จักแยกแยะสักหน่อย หากเขาลงมือฆ่าเจ้าเด็กนั่นจริง ๆ เกรงว่ากู้ไป๋อีคงจะทำลายล้างทั้งตำหนักตงจี๋เป็นแน่
ไป๋อู๋ห่ายกล่าว “หยุดเดี๋ยวนี้ รีบคิดหาวิธีเปิดสวนน้ำแข็งให้เร็วที่สุด อย่าได้ให้พวกเขาสองคนต่อสู้กันเด็ดขาด”
เผชิญหน้ากับใบหน้าอันโหดเหี้ยมของปรมาจารย์จางเช่นนี้ มู่เฉียนซีกลับไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด อีกทั้งยังเฉยเมยเป็นอย่างมาก
นางเอ่ยปากกล่าวอย่างเชื่องช้าว่า “ท่านปรมาจารย์จาง ในฐานะที่เป็นนักปรุงยา ท่านรู้หรือไม่ว่าการที่ให้ตัวเองเข้ามาในมิติที่ปิดผนึกเช่นนี้หมายความว่าเช่นไร?”
ปรมาจารย์จางกล่าว “นี่เจ้าหมายความว่ายังไง?”
“มิติที่ปิดผนึกเช่นนี้ วางยาพิษได้ง่ายมาก ไม่ว
