แรกที่พวกเขารู้สึกว่าเจ้าเด็กนี่วิปริตเช่นนี้ มีศักยภาพของความเป็นโจรซ่อนเร้นอยู่ อีกทั้งยังมีคุณสมบัติอย่างแข็งกร้าวยิ่งนัก
มู่เฉียนซีลูบคางแล้วกล่าว “ซวนอี ข้าจำได้ว่าเฟิงอวิ๋นซิวเคยพูดเอาไว้ ที่ตำหนักโอสถแห่งนี้มีสถานที่ที่เอาไว้เพาะปลูกสมุนไพรวิญญาณในที่หนาวเย็นโดยเฉพาะใช่หรือไม่? มันอยู่ที่ใด?”
การมีนายน้อยอวิ๋นซิวคอยมอบข่าวสารให้มู่เฉียนซีเช่นนี้ การกวาดล้างของมู่เฉียนซีนั้นนางจะไม่ให้สถานที่ที่เก็บสิ่งของอันล้ำค่าเอาไว้หลุดรอดไปได้แม้แต่ที่เดียว
มุมปากของซวนอีแสยะออก ดูท่าแล้วเขาไม่คิดที่จะปล่อยไปเลยแม้สักที่หนึ่ง
เขากล่าว “ข้ารู้ว่ามันอยู่ที่ใด ตามข้ามาเถอะ!”
ปรมาจารย์จางนั้นคอยตามไล่หลังมู่เฉียนซีอยู่ตลอด ทุกสถานที่ที่นางไปถึง สถานที่แห่งนั้นก็เหมือนกับสถานที่ที่มีกองโจรได้เดินผ่านไปอย่างไรอย่างนั้น
ปรมาจารย์จางมองไปยังทางนั้นก็แทบที่จะกระอักเลือดออกมาเสียให้ได้
เขากล่าว “ที่แห่งนั้น ที่แห่งนั้นคือสวนน้ำแข็ง เจ้าเด็กมู่หรงเฉียนเยี่ยนี่บ้าไปแล้ว แม้แต่สวนน้ำแข็งก็ยังไม่ปล่อยไป เขายังเป็นมนุษย์อยู่หรือไม่!”
“ไม่ไหว จะต้องหยุดเขาให้ได้! หยุดให้ได้!”
สมุนไพรวิญญาณอื่น ๆ ได้ถูกเอาไปแล้ว เขายังสามารถคิดหาวิธีเอามันกลับมาได้
แต่ทันทีที่สมุนไพรวิญญาณในสวนน้ำแข็งออกจากสวนน้ำแข็งไปมันก็จะตายไปทั้งหมด!
สมุนไพรวิญญาณชนิดน้ำแข็งนั้นมีคุณค่าเป็นอย่างมาก นี่จะมาให้เจ้าเด็กนั่นทำให้มันไม่
