นางนั้นบวมเป่งขึ้น
ใบหน้าตัวเองยิ่งบวมเป่งมากขึ้นเรื่อย ๆ กลายเป็นหัวหมูก็มิปาน
ไป๋เหยียนเอ๋อร์ที่ใบหน้ากลายเป็นหัวหมู อวัยวะต่าง ๆ บนหน้าอัดแน่นเข้าด้วยกัน ตอนนี้หน้าตานางไม่เหมือนผู้ใดเลย
มู่เฉียนซีกล่าว “เฟิงอวิ๋นซิว ตอนนี้เจ้ายังทำใจที่จะลงมือไม่ได้อีกหรือไม่?”
แววตาของเฟิงอวิ๋นซิวพลันเย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ หญิงผู้นี้กล้าที่จะปลอมตัวเป็นนาง ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย
ตูม!
ทว่า กระบวนท่าสังหารของเฟิงอวิ๋นซิวนั้นกลับถูกแสงสีขาวแสงหนึ่งขวางเอาไว้
“เฟิงอวิ๋นซิว นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไร นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะกล้าลงมือฆ่าบุตรสาวของข้าในตำหนักของข้าเช่นนี้” ไป๋อู๋ห่ายมาได้ทันเวลาพอดี
มู่เฉียนซีชี้ไปที่ไป๋เหยียนเอ๋อด้วยสีหน้าที่เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มและกล่าวว่า “ท่านหัวหน้าตำหนัก ดึกแล้ว แสงก็ไม่ค่อยดี ดูเหมือนว่าสายตาท่านจะพร่ามัวไป เจ้าหัวหมูที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่บุตรสาวของท่าน”
เจ้าหัวหมู! ไป๋เหยียนเอ๋อร์ได้ยินเช่นนี้ก็โกรธเกรี้ยวจนแทบจะกระอักเลือด ดวงตาแดงก่ำมองไปที่มู่เฉียนซี
เจ้าเด็กผู้นี้กล้าเรียกนางว่าเจ้าหัวหมู!
“บุตรสาวของข้า ไม่ว่าจะหน้าตาเปลี่ยนไปเป็นเช่นไรข้าก็จำได้” ไป๋อู๋ห่ายกล่าว
เฟิงอวิ๋นกล่าว “นางกระทำความผิดอันใหญ่หลวง!”
ไป๋อู๋ห่ายกล่าว “ที่นี่คือดินแดนสี่ทิศ นายน้อยอวิ๋นซิวก็ไม่ต้องสนใจกฎมากมายถึงเพียงนั้นก็ได้ เหยียนเอ๋อร์ก็แค่รักเจ้า ก็เลยเลอะเลือนไปชั่
