้าชักจะอิจฉาแม่นางผู้นี้แล้วล่ะสิ!”
“เจ้าชอบนาง แต่กลับครอบครองนางไม่ได้ แล้วเหตุใดถึงไม่ช่วยให้ตัวเองสมหวังล่ะ ข้าสามารถแปลงกายเป็นนางเพื่อที่จะอยู่เคียงข้างเจ้าได้นะ!”
ดวงตาอันสดใสสุกสกาวคู่นั้นของไป๋เหยียนเอ๋อร์จ้องมองไปที่เฟิงอวิ๋นซิว
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เจ้าคิดว่าเจ้าคู่ควรที่จะมีหน้าตาเหมือนนางอย่างนั้นเหรอ?”
“ข้าไม่คู่ควร แล้วเจ้าคิดว่ามู่เฉียนซีคู่ควรเหรอ คราก่อนข้าก็แค่ทำลายค่ายกลส่งตัว เจ้าถึงกับจะฆ่าข้า ก็เพราะว่ารูปร่างหน้าตาของมู่เฉียนซีเหมือนกับนางมากไม่ใช่หรอกเหรอ?” ไป๋เหยียนเอ๋อร์กล่าวเย้ยหยัน
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “เหตุใดต้องกล่าวถึงเฉียนซี!”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิด ท่านผู้นำตระกูลมู่ผู้สง่าผ่าเผยถูกมองกลายเป็นตัวแทนคนอื่น นึกไม่ถึงว่านางจะมีวันนี้เหมือนกัน”
ไป๋เหยียนเอ๋อร์ช่างรนหาที่ตายจริง ๆ เยาะเย้ยนางต่อหน้านาง คิดว่านางหูหนวกอย่างนั้นเหรอ
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็พุ่งเข้าไปใกล้ไป๋เหยียนเอ๋อร์ เข็มยาเข็มบางเล็กแฉลบใบหน้านาง
“ก็แค่ปลอมตัวไม่ใช่หรอกเหรอ ทำลายไปเสียก็สิ้นเรื่อง เมื่อถึงตอนนั้นก็คอยดูก็แล้วกันว่าอวิ๋นซิวจะลงมือกับเจ้าหรือไม่”
อ๊า! ไป๋เหยียนเอ๋อร์รีบเอามือปิดหน้าตัวเองไว้ ใบหน้าแค่ถูกเข็มยาขีดข่วนพียงเล็กน้อย ไม่ได้เป็นอะไรมาก ทายาเพียงเล็กน้อยรอยแผลก็หายแล้ว
ทว่า…
มือของนางยังไม่ทันเอาออกจากใบหน้า นางก็พบว่าใบหน้าของ
