ต่นั่นก็มีค่ามาก
เสี่ยวหงที่อยู่ในมิติแห่งพันธสัญญาตอนนี้ราวกับมีเลือดรินไหลออกมาอย่างปวดใจ ขาดกิ่งไม้ไปหนึ่งกิ่ง ขาดไปหนึ่งกิ่ง…
มู่เฉียนซีกล่าว “แน่นอน!”
“ศิลาวิญญาณเพลิงเหล่านี้ข้าจะเอาไปให้เจ้าปลูกต้นภูตไฟ! และยังมีส่วนที่เหลืออีก เจ้าเอาไปฝึกได้โดยตรง ถึงอย่างไรตอนนี้ข้าก็ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญภูตธาตุไฟอยู่แล้ว มันใช้ไม่ได้”
“นายท่าน นี่เป็นเสบียงของข้า!” อู๋ตี้ประท้วง!
“มีต้นภูตไฟแล้ว ศิลาวิญญาณเพลิงมากมายเช่นนั้นในมิติเจ้าจะกินหมดหรือ? ถ้าเจ้ากินหมดจริง ๆ ข้าจะเก็บศพให้”
อู๋ตี้พึมพำ “นายท่าน ดูเหมือนว่าที่ท่านพูดจะมีเหตุผลอย่างมาก”
ศิลาวิญญาณเพลิงบางส่วน เมื่อมู่เฉียนซีนำศิลาวิญญาณเพลิงที่ถูกเรียกว่า ‘บางส่วน’ ออกมา ทั่วทั้งตำหนักใหญ่ของเฟิงอวิ๋นซิวก็เต็มไปหมด
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “มากเพียงนี้?”
มู่เฉียนซียิ้มและกล่าวว่า “ช่วยไม่ได้ สิ่งเหล่านี้ในโบราณสถานแห่งเพลิงนั้นอุดมสมบูรณ์มาก”
ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยไปโบราณสถานแห่งเพลิงมาก่อน เขารู้ดีว่าโบราณสถานแห่งเพลิงนั้นไม่สามารถหาศิลาวิญญาณเพลิงได้มากมายขนาดนี้ การที่เฉียนเยี่ยได้รับหินวิญญาณเพลิงมามากมายขนาดนี้ มันต้องเป็นเพราะเขาแข็งแกร่งมากแน่ ๆ
เฟิงอวิ๋นซิวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากรับมันไป และถามว่า “เฉียนเยี่ย เจ้ามีแผนอะไรต่อจากนี้?”
