เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “ไม่ใช่เช่นนั้นแน่นอน เจ้ายังเหมือนกับสหายอีกคนของข้ามาก ข้าไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้เลย ผลลัพธ์ที่ได้กลับทำให้นางโกรธ ข้ารู้สึกผิดต่อนางมาก”
คนผู้นั้นที่เขากล่าวถึงคงจะไม่ใช่นางหรอกกระมัง! มู่เฉียนซีตกใจเล็กน้อย
“แค่นี้นะเหรอ?” มู่เฉียนซีขมวดคิ้วพลางกล่าว
“ยังมีอีก ข้าอยากจะเป็นสหายกับเจ้าด้วยใจจริง หรือว่าจะเป็นคู่ต่อสู้ในอนาคตก็ได้!”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ข้าก็เหมือนกัน คำตอบของเจ้าทำให้ข้าพอใจมาก เอาไว้ข้าจะให้ของขวัญเจ้าทีหลังก็แล้วกันนะ”
“เพียงแต่ว่า พวกคนเหล่านี้ใส่ร้ายป้ายสีข้า ข้าไม่ชอบ ต้องทำให้พวกมันเอาคำใส่ร้ายป้ายสีนี้กลับไปให้ได้”
ไป๋เหยียนเอ๋อร์เสแสร้งได้อย่างแนบเนียนมาก ซึ่งนั่นส่งผลกระทบต่อนางเป็นอย่างมาก
ตอนนี้ต้องการจะให้คนเหล่านี้เชื่อใจพวกเขา เกรงว่าจะยาก!
เฟิงอวิ๋นซิวขมวดคิ้วขึ้น ทว่า เมื่อมองดูสีหน้าท่าทางที่เผยให้เห็นถึงความมั่นใจของชายหนุ่มตรงหน้าแล้ว เขารู้ว่าเขาต้องมีวิธีแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าขวางคนอื่นเอาไว้ ข้าจะไปจับเจ้านกยูงหน้าเขียวตาเดียวนั่นเอง”
“ตกลง!” เฟิงอวิ๋นซิวไม่ได้ถามแผนการต่อไปของมู่เฉียนซีแต่อย่างใด เขาให้ความร่วมมือตามที่นางบอก
ข่งชัวเป็นผู้ที่ได้รับบาดเจ็บผู้หนึ่ง แน่นอนว่าเขาไม่ต้องการเข้าร่วมการต่อสู้นี้
องครักษ์ซวนเข้าไปโจมตีเขาโดยที่ไม่สนใจแต่อย่างใด ทว่า เขานึกไม่ถึงว่ามู่เฉียนซีก็จะเข้ามาลงมือ
