าในหัวของไป๋เหยียนเอ๋อร์
สีหน้าของไป๋เหยียนเอ๋อร์กลายเป็นขาวซีดขึ้นมา ที่แท้มันคือกับดัก!
เพลิงศักดิ์สิทธิ์นั่นล้วนแต่เป็นเรื่องหลอกลวง เจ้าเฒ่าประหลาดนี้เพียงแค่อยากหาวิญญาณที่เหมาะสมวิญญาณหนึ่งเพื่อที่จะเขมือบเข้าไปก็เท่านั้น
“เจ้าเฒ่า เจ้าฝันไปเถอะ!”
ร่างกายนี้เป็นร่างที่หมิงจีเลือกเอาไว้ แน่นอนว่าหมิงจีจะต้องรักษาสิทธิ์ของตน
“เจ้าเป็นตัวอะไร? เด็กสาวผู้นี้ข้าได้เลือกเอาไว้แล้ว”
และแล้วหมิงกับเจ้าเฒ่าประหลาดนั้นก็ได้ต่อสู้ติดพันกันอยู่ในร่างของไป๋เหยียนเอ๋อร์ วิญญาณของนางได้รับการโจมตีจากการต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของทั้งสอง นั่นทำให้นางเจ็บปวดอย่างที่สุด
แน่นอนว่ามู่เฉียนซีเองก็สัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งสองพลังที่กำลังต่อสู้กันอยู่ ดูทีแล้วหมิงจีกับเจ้าเฒ่าประหลาดเพลิงศักดิ์สิทธิ์จะต่อสู้กันเสียแล้ว
ในตอนนี้สุนัขของฝ่ายตรงข้ามกำลังกัดกันอยู่ หากไม่ลงมือในตอนนี้แล้วจะรอในตอนไหน?
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “ธิดาศักดิ์สิทธิ์ พวกเราพบกันอีกแล้ว ดูเหมือนว่าเจ้าจะหาเพลิงศักดิ์สิทธิ์พบแล้ว ยินดีด้วย ยินดีด้วย!”
“เจ้า…เจ้ายังไม่ตาย!” เมื่อมองไปยังเด็กหนุ่มในชุดสีขาวที่กล่าวเสียดสีนาง ไป๋เหยียนเอ๋อร์ก็ตะลึงค้าง
“เป็นไปได้อย่างไร? ถูกเปลวเพลิงเช่นนั้นกลืนกินเข้าไปแต่กลับมิได้ถูกเผาเป็นเถ้าถ่านไป!” ข่งชัวเองก็กล่าวอย่างตกตะลึงเช่นกัน
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าวเชิงหยอกล้อ “สีหน้าของธิดาศัก
