ีเอาเข็มยาหลายเข็มออกมาฉีดตัวเองอีกครั้ง แต่ก็ยังคงไม่ได้ผล…ไม่มีประโยชน์…
มู่เฉียนซีสั่นไปทั้งตัว และเริ่มจะหมดสติแล้ว
อาถิงกัดริมฝีปากตนเองอย่างแรงจนปากแทบจะมีเลือดไหลออกมาแล้ว น่ารังเกียจ ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก หาก…
ชั่วครู่หนึ่ง แสงสีเขียวอ่อนได้สว่างวาบขึ้นและได้ปกคลุมไปทั่วทั้งมิติ
มู่เฉียนซีที่อยู่ในอาการสะลึมสะลือก็ได้เห็นทะเลสาบใสบริสุทธิ์ปรากฏอยู่ตรงหน้า บนทะเลสาบนั้นมีศาลาศาลาหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่
ดูเหมือนว่านางจะได้สติขึ้นมาไม่น้อยเลย นี่เป็นสถานที่ที่นางกับอาถิงได้เจอกันครั้งแรก
ทันใดนั้นเอง พื้นที่ทะเลสาบที่อยู่ตรงหน้าก็พลันกว้างใหญ่ขึ้น ดอกบัวสีเขียวมรกตดอกหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ
ที่ปลายดอกบัวได้ปรากฏศาลาสีเขียวเทาอีกศาลาหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ
อาถิงยื่นมืออกมาและกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “ไปมิติกับข้า!”
มู่เฉียนซียื่นมือออกมาจับอาถิงพลางกล่าว “อืม!”
ทั้งสองได้เข้าไปในมิติ นี่เป็นครั้งที่สองที่มู่เฉียนซีได้เข้ามาในมิติศาลาเรือนรางเก้าชั้น
ในหัวของนางยังคงสับสนมึนงงอยู่ จู่ ๆ อาถิงก็ออกแรงที่ฝ่ามือแล้วโยนมู่เฉียนซีลงไปจากกลางอากาศ เขาโยนนางไปในทะเลสาบที่อยู่ในศาลาชั้นสองนั้น
ตูม!
ค่อก ค่อก ค่อก! อาถิงโยนนางไปโดยที่ไม่บอกไม่กล่าวแต่อย่างใด มู่เฉียนซีเกือบจะสำลักน้ำตาย
“นี่เจ้าจะลอบฆ่าผู้เป็นพันธสัญญาของเจ้าหรือไง!”
อาถิงกล่าว “เจ้ารู้สึกหรือไม่ ว่าการที่เจ้าลงไปแช่น้ำมันทำให้เ
