เมื่อมู่เฉียนซีกวัดแกว่งกระบี่ใส่ไป๋เหยียนเอ๋อร์ ทันใดนั้นทั้งตำหนักใหญ่ก็ได้กลายเป็นทะเลเพลิง ทำให้มู่เฉียนซีไม่ทันตั้งตัว
ไป๋เหยียนเอ๋อร์ได้โอกาส ผ้าแพรสีขาวพุ่งเข้าหามู่เฉียนซีราวกับงูพิษ และกระแทกมู่เฉียนซีเข้าไปในทะเลเพลิงนั้น
ตูม! หลังจากที่ไป๋เหยียนเอ๋อร์และคนอื่น ๆ จากไป ประตูที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาก็ถูกปิดลง
ข่งชัวกล่าว “เจ้าเด็กนั่นต้องถูกเผาจนแม้แต่กระดูกก็ไม่มีเหลือเป็นแน่!”
“น่าเสียดาย! ที่ไม่ได้ฆ่าเด็กนั่นด้วยมือของตัวเอง”
ตำหนักใหญ่ของเมืองเพลิงศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้เป็นกับดัก
หลังจากตำหนักใหญ่กลายเป็นทะเลเพลิง เสี่ยวหงก็พุ่งออกมาใช้เปลวเพลิงของตัวเองระงับเปลวเพลิงรอบข้าง
“โล่วิญญาณน้ำแข็ง!” พลังวิญญาณธาตุน้ำห่อหุ้มมู่เฉียนซีเอาไว้ ทำให้เปลวเพลิงเหล่านี้ไม่อาจเข้าใกล้มู่เฉียนซีได้ชั่วคราว
มู่เฉียนซีพุ่งไปยังประตูบานใหญ่นั้น นางต้องรีบออกไปจากสถานที่บ้า ๆ แห่งนี้ให้เร็วที่สุด แต่…
นางไม่สามารถเปิดประตูบานนี้ได้ ทันใดนั้นแสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้น และอู๋ตี้ผู้มีความสามารถก็ได้ปรากฏตัวออกมา
เดิมทีอู๋ตี้คิดว่าตนเองจะสามารถเปิดประตูที่ขวางทางเจ้านายของตนออกได้ แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าจะระเบิดไม่ได้
ตูม!
อุณหภูมิโดยรอบสูงขึ้นและสูงขึ้นเรื่อย ๆ
เปลวเพลิงในที่นี้เริ่มกดทับเปลวเพลิงของเสี่ยวหง และบทบาทธาตุน้ำของมู่เฉียนซีก็ลดน้อยลงเรื่อย ๆ
เสี่ยวหงโกรธขึ้นมาแล้ว “ไฟนี่มันไฟอะไรกันแน่?”
ท
